مطالب علمی مهندسی صنایع و مدیریت صنعتی
عشق یعنی اشک توبه در قنوت ××خواندنش با نام غفار الذنوب××عشق یعنی چشمها هم در رکوع××شرمگین از نام ستار العیوب××عشق یعنی سر سجود و دل سجود××ذکر یارب یارب از عمق وجود

هدف و قلمرو اینکوترمز

هدف از اینکوترمز ارائه مجموعه‌ ای از مقررات بین المللی برای تفسیر متداولترین اصطلاحات مورد استفاده در تجارت خارجی است. و بدین ترتیب از چندگانگی تفسیر این اصطلاحات در کشورهای مختلف پرهیز می شود یا حداقل تا میزان ملاحضه ‌ای کاهش می‌یابد.اغلب طرفین قرارداد از روشهای تجاری مختلف کشور مقابل بی اطاع هستند. این موضوع می‌تواند موجب سوء تفاهم اختلاف و دعوی حقوقی و اتلاف وقت و پول ناشی از آنها شود. و به منظور رفع چنین مشکلاتی اتاق بازرگانی بین المللی اولین بار در سال ۱۹۳۶ مجموعه‌ای از مقررات بین المللی را برای تفسیر اصطلاحات تجاری منتشر کرد که به «اینکوترمز ۱۹۳۶» موسوم شد. بعداً در سالهای ۱۹۵۳، ۱۹۶۷، ۱۹۷۶، ۱۹۸۰، ۱۹۹۰ و اکنون در سال ۲۰۰۰ به منظور انطباق با روشهای معمول تجارت بین المللی جاری اصلاحات و اضافاتی در آن صورت گرفته است. تاکید می‌شود که قلمرو اینکوترمز به موضوعاتی که مربوط به حقوق و وظایف طرفین قرار داد فروش با توجه به تحویل کالای فروخته شده (به مفهوم «ملموس» آن و نه «ناملموس» مانند نرم افزار رایانه) محدود می‌گردد. بنظر می رسد که در مورد اینکوترمز دوبار غلط خاص بسیار متدوال است. اول اینکه اغلب اینکوترمز را اصطلاحات مربوط به قرار داد حمل تلقی می‌کنند تا قرار داد فروش. دوم اینکه گاهی به اشتباه تصور می کنند انیکوترمز ناظر بر تمام وظایفی است که طرفین ممکن است مایل باشند آن را در قرار داد فروش بگنجانند.

همانطور که همیشه اتاق بازرگانی بین المللی تاکید کرده است اینکوترمز صرفاً محدود می شود به رابطه بین فروشنده و خریداران تحت قرار داد فروش و آنهم در برخی زمینه‌های کاملاً مشخص.

ضمن اینکه برای صادر کنندگان و وارد کنندگان حائز اهمیت زیاد است که ارتباط علمی بین قرار دادهای


مختلف مربوط به فروش بین المللی (کالا) را که در آن علاوه بر قرار داد فروش قرار داد حمل قرار داد بیمه و قرار داد تامین مالی نیز مورد نیاز می باشد مدنظر داشته باشند اینکوترمز فقط مربوط می‌شود به یکی از این قراردادها یعنی قرار داد فروش

معهذا توافق طرفین در مورد استفاده از یک اصطلاح اینکوترمز خاص الزماً بر سایر قراردادها نیز تاثیر می گذارد مثلاً اگر فروشنده ای با قرار داد مبتنی بر شرایط ٍCFR  یا CIF موافقت کند نمی تواند قرار داد را بجز از طریق حمل دریایی از طریق شیوه حمل دیگری اجرا نماید. زیرا که طبق شرایط مذکور باید بارنامه یا هر سند دریایی دیگری را به خریدار ارائه نماید که در صورت استفاده از روش حمل دیگری تسلیم چنین مدرکی امکانپذیر نیست. بعلاوه سند حمل قید شده در اعتبار اسنادی الزماً مربوط به وسیله حمل مورد نظر می‌باشد ثانیاً اینکوترمز با برخی از وظایف و تکالیف معین سروکار دارد مانند وظیفه فروشنده در مورد قرار دادن کالا در اختیار خریدار یا تسلیم و تحویل آن جهت حمل یا تحویل در مقصد و همچنین وظایف مربوط به تقسیم خطر (ریسک) بین طرفین در موارد مذکور بعلاوه وظایف دیگری که اینکوترمز به آنها مربوط می‌شود عبارتند از ترخیص کالا برای صدور و ورود بسته بندی کالا وظایف خریدار در مورد تحویل گرفتن کالا همچنین تکلیف اثبات اینکه وظایف مربوط کاملاً انجام شده است می باشد اگر چه اینکوترمز برای اجرای قرار داد فروش فوق العاده مهم می باشد ولی بسیاری از مشکلاتی که ممکن است در قرارداد بوجود آید مانند انتقال مالکیت (کالا) و سایر حقوق مالکیت ناشی از آن و نقص قرار داد و عواقب برائت از مسئولیت در موارد خاص ارتباطی با اینکوترمز ندارد. باید مذکور شد که هدف این نیست که اینکوترمز جایگزین آن دسته از

شرایط قرار داد اعلم از شرایط استاندارد و یا شرایط ناشی از مذکرات که در یک قرارد اد کامل فروش مورد نیاز است بشود بطور کلی اینکوترمز با عواقب ناشی از نقض قرار داد و هر گونه سلب مسئوولیت ناشی از موانع مختلف ربطی ندارد. اینگونه مسائل باید با شرایطی که در قرار داد فروش مقرر می شود و قوانین حاکم حل و فصل گردد. همیشه ابتدا اینکوترمز در موارد فروش کالا جهت تحویل در محدوده فراملی و در نتیجه شرایط تجارت بین المللی کاربرد داشته است معهذا عملاً در مواردی که اینکوترمز حتی در قراردادهای فروش صرفاً داخلی نیز گنجانده می شود در این صورت بندهای الف ۲ و ب ۲ و همینطور شرایط دیگر ذکر شده در سایر مواد که در ارتباط با صادرات و واردات می‌باشد کاربرد فراوان دارد.

۲- علت باز نگری اینکوترمز

علت اصلی بازنگری مکرر اینکوترمز نیاز به تطبیق آن با روش معمول تجاری روز می باشد. بدین لحاظ در سال ۱۹۸۰ شرط Carrier   free  (اکنون FCA  ) به منظور انطباق با موارد متعددی که نقطه تحویل کالا در تجارت از طریق حمل دریایی دیگر نقطه موسوم به FOB (یعنی عبور از نرده لبه کشتی) نمی‌باشد، بلکه نقطه تحویل در خشکی است و قبل از بارگیری روی عرشه کشتی یا در محلی که کالا در کانتینر به منظور حمل از طریق دریا یا حمل مرکب بارچینی می شود. در بازنگری اینکوترمز در سال ۱۹۹۰ شرایط مربوط به وظایف فروشنده در تهیه مدارک تحویل (کالا) اجازه داده شد. در مواردی که طرفین با ارتباط اکترنیکی موافقت کرده اند، پیام‌های اکترونیکی (EDI) جایگزین اسناد کاغذی می‌شود. لازم به گفتن نیست که مرتباً تلاش می‌شود تا تهیه و ارائه اینکوترمز به نحوی بهبود یاب اصطلاحات اینکوترمز د تا موجب تسهیل در کاربرد عملی آن گردد.

۱-۹- اصطلاح E اصطلاحی است که بر اساس آن وظایف فروشنده حداقل باشد

فروشنده کاری ندارد بجز اینکه کالا رادر امکان مورد توافق در اختیار خریدار قرار دهد که معمولاً در محل کار فروشنده است.از طرف دیگر بعنوان یک واقعیت عملی فروشنده اغلب به خریدار کمک می کند که کالا رادر وسیله حمل ارسالی او بارگیری کند اگر قرار بود که بارگیری هم از وظایف فروشنده باشد EXW می توانست این موضوع (مساعدت فروشنده به خریدار در بارگیری) رابهتر منعکس کند ولی مطلوب تشخیص داده شد که اصل قدیمی حداقل وظیفه فروشنده درEXW حفظ شود تادرمواردی که فروشنده علاقمند نیست هیچ گونه وظیفه ای رادر مورد بارگیری کالا بعهده بگیرد، بکار برده شود.اگر خریدار می خواهد فروشنده وظایف بیشتری رابعهده بگیرد باید بوضوح آن رادر قرارداد فروش منظور نماید.

۲-۹- اصطلاحات گروه F

فروشنده راملزم می کند کالا را طبق دستور خریدار برای حمل تحویل دهد.نقطه ای که طرفین قصد دارند تحویل انجام شود دراصطلاح FCA مشکلی ایجاد کرده است چون موقعیت های بسیار متنوعی که میتواند بر قرارداد احاطه داشته باشد دراین اصطلاح وجود دارد.بنابراین کالا را در وسیله حملی که برای بردن کالا توسط خریدار فرستاده شده است درمحل کار فروشنده بارگیری شود یا ممکن است لازم باشد درپایانه ای که خریدار معین کرده است کالا از وسیله حملی که فروشنده فرستاده است تخلیه شود. در اینکوترمز ۲۰۰۰ به این موارد توجه شده است و مقرر می دارد اگر مکان فروشنده درقرارداد بعنوان مکان تحویل تعیین شود تحویل موقعی کامل می شود که کالا دروسیله حمل ارسالی توسط خریدار بارگیری شود و در سایر موارد تحویل موقعی کامل می شود که کالا دراختیار خریدار قرار داده می شود بدون اینکه از وسیله حمل ارسالی توسط فروشنده تخلیه شود. شیوه های مختلف حمل که درالف ۴ FCA  اینکوترمز ۱۹۹۰مطرح شده بود دراینکوترمز ۲۰۰۰ تکرار نشده است.

علیرغم مباحثات زیاد نقطه تحویل درFOB   که در CFR و CIF هم مشابه است دراینکوترمز ۲۰۰۰تغییر نیافته است.اگرچه مفهوم تحویل کالا «پس از عبور از نرده کشتی» در مورد FOB امروزه در بسیاری موارد نامناسب بنظر می‌رسد معهذا این مفهوم توسط تجار درک می‌شود و در مواردی بکار برده می‌شود که کالا و تسهیلات و وسایل بارگیری مدنظر باشد. احساس شد که تغییر نقطه تحویل کالا در FOB سردرگمی ایجاد کند بخصوص در مورد فروش کالاهایی که از طریق دریا و طبق قرارداد اجاره‌کشتی (چارترپارتی) حمل می‌شود.

متاسفانه واژه “FOB” توسط برخی از تجار صرفاً برای مشخص کردن نقطه تحویل کالا بکار برده می‌شود مانند “ FOB”  کارخانه،    “ FOB” محل کار فروشنده یا سایر نقاط درون مرزی و بدین ترتیب فراموش می‌شود که معنی اختصاری Free On Board چیست. اینگونه استفاده از “ FOB” موجب سردرگمی می‌شود و باید بکار برده نشود.

تغییر مهمی در FAS در مورد وظیفه ترخیص کالا برای صادرات بعمل آمده است چون بنظر می‌رسد که انجام این وظیفه توسط فروشنده (بجای خریدار) روش معمولتری است به منظور اطمینان از اینکه این تغییر بخوبی مورد توجه قرار گیرد موضوع با حروف بزرگ در ابتدای FAS نوشته شده است.

۳-۹- اصطلاحات گروه “C”

فروشنده قرارداد حمل را با شرایط معمول و به هزینه خود منعقد میکند بنابراین نقطه‌ای که تا آنجا فروشنده باید هزینه حمل را بپردازد می‌بایست الزاماً بعد از اصطلاح “C” مربوط قید گردد. براساس اصطلاحات CIF و CPT فروشنده باید کالا را بیمه نموده و هزینه بیمه را بپردازد. چون نقطه مربوط به تقسیم هزینه‌ها در نقطه‌ای در کشور مقصد است اغلب به اشتباه تصور می‌شود که اصطلاحات گروه “C” جزء قراردادهای ورود است که براساس آنها فروشنده تمام مسئولیتها و هزینه‌ها را تا رسیدن به نقطه توافق شده متقبل می‌شود. البته باید تاکید کرد که اصطلاحات گروه “C” ماهیتی مشابه اصطلاحات گروه “F” دارند یعنی ایفای قرارداد فروشنده در کشور مبدأ حمل یا ارسال (کالا) انجام می‌شود. بدین لحاظ قراردادهای فروش براساس اصطلاحات گروه “C” مانند قراردادهای براساس اصطلاحات گروه “F” بعنوان قراردادهای حمل و ارسال کالا طبقه‌بندی می‌شوند.

ماهیت قراردادهای حمل و ارسال ایجاب می‌کند علیرغم اینکه فروشنده موظف به پرداخت هزینه حمل معمول برای ارسال کالا از طریق و به روش معمول تا محل توافق شده می‌باشد ولی مسئولیت فقدان یا خسارت وارد به کالا و همچنین هزینه‌های ناشی از اتفاقاتی که بعد از تحویل مناسب کالا برای حمل بوقوع می‌پیوندد بعهده خریدار است لذا وجه تمایز اصطلاحات گروه “C” با سایر اصطلاحات این است که دارای دو نقطه مهم و حساس می‌باشند. نقطه اول نقطه‌ای است که فروشنده باید تا آن نقطه انتقال مسئولیت و ریسک است بدین دلیل در صورت افزودن وظایف فروشنده در اصطلاحات گروه “C” که در پی بسط مسئولیت فروشنده و رای نقطه حساس واگذاری ریسک و مسئولیت می‌باشد باید بسیار مراقب بود. جوهر اصطلاحات گروه“C” این است که ایفای وظایف قراردادی فروشنده بعد از عقد قرارداد حمل و تحویل کالا به حل کننده و تهیه بیمه (تحت اصطلاحات CIP,CIF) تحقق یافته تلقی می‌شود و بعد از آن هرگونه هزینه و مسئولیت (ریسک) بعهده وی می‌باشد.

ماهیت اساسی اصطلاحات گروه “C” بعنوان قراردادهای ارسال و حمل نیز با استفاده متداول از اعتبارات اسنادی که روش ترجیحی پرداخت می‌باشد نشان داده می‌شود. اگر طرفین قرارداد فروش توافق کرده باشند که پرداخت به فروشنده با ارائه اسناد حمل مورد توافق به بانک براساس اعتبار اسنادی انجام شود بنابراین کاملاً خلاف هدف اصلی اعتبار اسنادی می‌باشد که فروشنده بعد از لحظه‌ای که پرداخت طبق اعتبار اسنادی و یا حمل و ارسال کالا انجام شده است مسئولیت و هزینه دیگری را بعهده بگیرد. البته فروشنده بدون توجه به اینکه کرایه قبل از حمل یا بعد از رسیدن کالا (پسکرایه) قابل پرداخت می‌باشد باید هزینه قرارداد حمل را تقبل کند ولی هزینه اضافی که ممکن است ناشی از اتفاقاتی بعد از حمل و ارسال بوجود آید لاجرم بعهده خریدار است.

ا گر قرارباشد فروشنده قرارداد حمل رابه ترتیبی تهیه کند که مستلزم پرداخت عوارض،مالیات و سایر مخارج باشد چنین هزینه هایی تاحدی که درقرار قید شده باشد بعهده فروشنده است.این موضوع صراحتاً در بندالف ۶تمام اصطلاحات C عنوان شده است.

اگر برای رسیدن کالا به مقصد مورد توافق عزماً لازم باشد که قراردادهای حمل متعددی تهیه شود که مستلزم انتقال کالا از یک وسیله حمل به وسیله حمل دیگر می باشد فروشنده باید تمام این هزینه ها منجمله هزینه های مربوط به انتقال کالا از یک وسیله حمل به وسیله حمل دیگر رانیز پرداخت نماید.البته اگر حمل کننده به منظور پرهیز از موانع پیش بینی نشده (مانند یخبندان،تراکم،اغتشاشات کارگری،دستورات دولتی،جنگ یا عملیات شبه جنگی) از حق خود برای انتقال کالا از وسیله ای به وسیله دیگر استفاده کند هزینه های مترتب بر آن بعهده خریدار خواهد بود چون وظیفه فروشنده محدود به تدارک قرارداد متداول حمل می‌باشد.

اغلب اتفاق می افتد که طرفین قرارداد فروش تمایل دادند حدودی راکه فروشنده باید قرارداد حمل شامل هزینه های تخلیه راتهیه کند مشخص نمایند. چون در مواقعی که کالا توسط خطوط کشتیرانی حمل می‌شود معمولاً چنین هزینه‌هایی در کرایه حمل منظور شده است در قرارداد فروش مقرر می‌گردد که کالا بدین ترتیب حمل شود یا حداقل ذکر می‌شود که براساس «شرایط لاینر» حمل شود. در سایر موارد واژه کالا «پیاده شده» بعد از CIF, CFR  اضافه می‌شود.

معهذا توصیه می‌شود که از افزودن اختصارات به اصطلاحات گروه “C” خودداری شود مگر اینکه در تجارب موردنظر منظور از اختصارات توسط طرفین قرارداد یا طبق قوانین حاکم یا عرف تجاری کاملاً قابل درک و مورد قبول باشد.

بخصوص فروشنده نباید و در واقع نمی‌تواند بدون تغییر ماهیت اصطلاحات گروه “C” تعهدی را در مورد رسیدن کالا به مقصد بعهده بگیرد چون مسئولیت هرگونه تاخیر در حمل بعهده خریدار است.

بنابراین هرگونه وظیفه‌ای در مورد زمان باید الزاماً به محل «حمل یا ارسال مثلاً حمل ارسال نباید دیرتر از» اشاره کند. بعنوان مثال توافق در مورد «CFR هامبورک نباید دیر از» واقعاً یک اشتباه و در معرض تعابیر احتمالی گوناگون می‌باشد. می‌توان اینگونه برداشت کرد که منظور طرفین قرارداد این است که کالا باید در تاریخ تعیین شده به هامبورگ برسد که در این صورت قرارداد، قرارداد حمل نیست نو قرارداد ورود کالا است یا اینکه فروشنده باید کالا را به ترتیبی بفرستد که بطور معمول قبل از تاریخ تعیین شده به هامبورگ برسد مگر اینکه به دلایل پیش‌بینی نشده حمل به تاخیر بیافتد.

در معاملات مال‌التجاره اتفاق می‌افتد که گاهی کالا هنگامی که در حال حمل دریایی است خریداری می‌شود که در چنین مواردی واژه «شناور» بعد از اصطلاح تجاری بکار برده می‌شود. چون در این حالت براساس اصطلاحات CIF , CFR مسئولیت فقدان یا خسارت وارده به کالا از فروشنده به خریدار منتقل می‌شود ممکن است مشکلاتی در تعبیر بوجود می‌آید. یک احتمال این است که معنی عادی اصطلاحات CIF, CFR در مورد تقسیم ریسک و مسئولیت بین فروشنده و خریدار در نظر گرفته شود که در این صورت مسئولیت در زمان حمل منتقل می‌شود و منظور این خواهد بود که خریدار باید عواقب اتفاقاتی را که قبلاً در زمان تنفیذ قرارداد بوقوع پیوسته بپذیرد. احتمال دیگر این است که تعبیر شود انتقال ریسک و مسئولیت همزمان با عقد قرارداد فروش انجام می‌شود. تعبیر اولی بیشتر عملی بنظر می‌رسد چون معمولاً تعیین وضعیت کالا در هنگام حمل غیر ممکن است بدین دلیل ماده ۶۸ کنوانسیون سال ۱۹۸۰ سازمان ملل متحد در مورد قراردادهای بین‌المللی فروش کالا مقرر می‌دارد که «در موارد مذکور از زمانی که کالا به حمل کننده‌ای که اسناد را براساس قرارداد حمل صادر کرده است تحویل می‌شود مسئولیت متوجه خریدار است.» البته استثنایی در این قاعده وجود دارد و آن هم موقعی است که «فروشنده اطلاع داشته یا باید مطلع می‌بوده است که کالا از بین رفته یا خسارت دیده است و این موضوع را از خریدار کتمان کرده باشد».

بنابراین تعبیر اصطلاح CIF   یا CFR با افزودن واژه «شناور» بستگی به قانون حاکم برقرارداد فروش دارد. توصیه می‌شود طرفین قرارداد حاکم و راهکارهای مبتنی بر آن را تعیین کنند. در صورت تردید توصیه می‌شود که طرفین موضوع را در قراردادشان روشن نمایند.

در عمل هنوز اغلب طرفین قرارداد از عبارات قدیمی (C+F)C&F استفاده می‌کنند. علیرغم اینکه بنظر می‌رسد در بسیاری موارد این عبارات را معادل CFR بکار می‌برند ولی به منظور پرهیز از مشکلات تعبیر قرارداد طرفین باید از اصطلاح صحیح که CFR است استفاده کنند که تنها اختصار استاندارد قابل قبول جهانی برای اصطلاح «هزینه و کرایه (نام بندر مقصد)» است.

در بند الف ۸ اصطلاحات CIF,CFR اینکوترمز ۱۹۹۰ فروشنده موظف بود در صورتی که در سند حمل (معمولاً بارنامه) اشاره به چارترپارتی شده بود مثلاً با عبارت «سایر شرایط و مقررات طبق چارتر پارتی» رونوشت چارتر‌پارتی (قرارداد کرایه کشتی) را ارائه نماید. البته اگر چه طرف قرارداد باید همیشه قادر باشد تمام شرایط قرارداد خود را ترجیحاً در زمان عقد قرارداد معین ماید ولی بنظر می‌رسد روش ارائه چارترپارتی به ترتیبی که گفته شد مشکلاتی را بخصوص در رابطه با معاملات از طریق اعتبار اسنادی بوجود آورد. بدین لحاظ در اینکوترمز ۲۰۰۰ وظیفه فروشنده در مورد ارائه چارترپارتی همراه با اسناد حمل در اصطلاحات CIF, CFR حذف شده است.

اگر بند الف ۸ اینکوترمز به منظور اطمینان از این می‌باشد که فروشنده مدرک تحویل را به خریدار ارائه می‌نماید ولی باید تاکید کرد که فروشنده با تهیه مدرک متداول این وظیفه را ایفا می‌نماید. در اصطلاحات CIP,CPT این مدرک «سند حمل معمول» و در CIF , CFR بارنامه یا راهنامه دریایی می‌باشد. اسناد در حمل باید «تمیز» (غیرمشروط) باشد یعنی نباید شرایط یا یادداشتهایی که صراحتاً حاکی از نقص کالا و یا بسته‌بندی باشد در آن درج شده باشد. اگر چنین شرایطی در سند مشاهده شود اصطلاحاً بعنوان «غیرتمیز» (مشروط) تلقی می‌شود و در معاملات اعتبار اسنادی توسط بانک پذیرفته نمی‌شود. ولی باید یادآور شد که حتی سند حمل بدون درج چنین شرایط و یادداشتهایی مدرکی نیست که به استناد آن خریدار در قبال حمل کننده اطمینان حاصل نماید که کالا مطابق مقررات قرارداد فروش ارسال شده است. معمولاً حمل کننده طبق متن استاندارد صفحه‌روئی سند حمل مسئولیت اطلاعات مربوط به کالا را با عنوان اینکه مشخصات مندرج در سند حمل بنا به اظهارات فرستنده می‌باشد نمی‌پذیرد و بنابراین آن اطلاعات به ترتیبی که در سند نوشته می‌شود «بنا به اظهار»‌(فروشنده) است. طبق اکثر قوانین و اصول حاکم حمل کننده باید حداقل اقدامات معقولی را برای بررسی صحت اطلاعات انجام دهد و قصور وی در این زمینه ممکن است موجب مسئولیت وی در مقابل گیرنده کالا بشود. البته در حمل با کانتینر حمل کننده امکان بررسی محتویات را ندارد. مگر اینکه مسئولیت چیدن کالا در کانتینر را بعهده داشته باشد.

بیمه فقط در دو اصطلاح مطرح می‌شود یعنی CIP, CIF براساس این اصطلاحات فروشنده موظف است بیمه کالا را به نفع خریدار تهیه کند. در سایر موارد تصمیم در مورد تهیه بیمه و حدود پوشش آن بعهده طرفین قرارداد می‌باشد. از آنجا که فروشنده نسبت به تهیه بیمه به نفع خریدار اقدام می‌نماید از نیازهای خریدار دقیقاً مطلع نمی‌باشد. براساس شرایط انستیتو بیمه باربری که توسط موسسه بیمه گران لندن تنظیم شده است پوشش بیمه به صورت «حداقل پوشش» طبق شرایط (نوع بیمه) C «پوشش متوسط» طبق شرایط (نوع بیمه) B و «پوشش وسیع»‌طبق شرایط (نوع بیمه)A موجود می‌باشد. چون در فروش کالا طبق اصطلاح CIF خریدار ممکن است مایل باشد کالای در راه را به خریدار دیگری بفروشد و او هم بخواهد مجدداً کالا را به فروش برساند و لذا امکان اطلاع از نیازهای بیمه این خریداران وجود ندارد بنابراین بطور سنتی حداقل پوشش در CIF انتخاب می‌شود و خریدار می‌تواند از فروشنده درخواست نماید که بیمه اضافی تهیه کند. با توجه به امکان خطر سرقت دله دزدی و جابجایی و نگهداری ناصحیح کالاهای ساخته شده پوشش بیمه‌ای حداقل نامناسب است. و پوشش بیمه‌ای بیش از پوشش بیمه‌ای نوع C  لازم است. چون CIP در مقایسه با CIF معمولاً برای فروش کالا (فروش مجدد در حین حمل) بکار برده نمی‌شود. بنابراین تهیه گسترده‌ترین پوشش بیمه‌ای در CIP در مقایسه با حداقل پوشش در   CIF مقدور می‌باشد. از آنجا که تغییر وظیفه فروشنده در مورد بیمه طبق CIF و CIP موجب سردرگمی می‌شود بنابراین وظیفه فروشنده در مورد بیمه در هر دو اصطلاح محدود به حداقل پوشش می‌شود. توجه به این موضوع توسط خریدار طبق CIP   اهمیت دارد چون اگر پوشش اضافی لازم داشته باشد باید با فروشنده در مورد تهیه بیمه اضافی به توافق برسد یا خودش ترتیب بیمه اضافی را بدهد. حتی ممکن است خریدار مایل باشد بیمه‌های خاصی را علاوه بر آنچه که در بیمه از نوع A وجود دارد تحصیل نماید مثلاً بیمه جنگ، شورش، بلوا، اعتصاب یا اغتشاشات کارگری. اگر خریدار بخواهد فروشنده چنین بیمه‌ای را ترتیب دهد باید دستور چنین کاری را بدهد که در این صورت فروشنده باید در صورت امکان تحصیل چنین بیمه‌ای را ارائه نماید.

 ۴-۹- اصطلاحات گروه D

ماهیتاً با اصطلاحات گروه “C” فرق می‌کند چون فروشنده طبق اصطلاحات گروه “D” مسئول رسیدن کالا به مکان یا نقطه مورد توافق در مرز یا در داخل کشور وارد کننده می‌باشد. فروشنده باید کلیه مسئولیتها و هزینه‌های رساندن کالا به آنجا را بپذیرد. به همین دلیل اصطلاحات گروه “D” شاخص قراردادهای رساندن و ورود کالا و اصطلاحات گروه “C” معرف قراردادهای اعزام (ارسال) می‌باشند.

در اصطلاحات گروه “D”به استثنای DDP فروشنده مکلف نیست کالا را پس از ترخیص در کشور مقصد تحویل نماید.

قبلاً فروشنده موظف بود طبق DEQ کالا را برای ورود ترخیص کند چون باید کالا در بارانداز تخلیه و سپس به کشور وارد کننده آورده می‌شد. ولی به دلیل تغییرات در مراحل و روشهای ترخیص گمرگی در بسیاری از کشورها امروزه بهتر است طرف مقیم در کشور مزبور ترخیص و پرداخت عوارض و سایر مخارج را بعهده بگیرد. بدین لحاظ تغییری در DEQ مشابه تغییر در FAS   که قبلاً گفته شد بوجود آمده است. در DEQ مانند FASتغییر با حروف بزرگ در مقدمه مشخص شده است.

بنظر می‌رسد که در بسیاری از کشورها اصطلاحات تجاری که در اینکوترمز گنجانده نشده‌اند بخصوص در حمل و نقل با راه‌آهن بکار برده می‌شوند (مرز آزاد) البته طبق چنین اصطلاحاتی معمولاً منظور این نیست که فروشنده مسئولیت از بین رفته یا خسارت وارد به کالا را در طول مسیر حمل تا مرز بعهده دارد. در چنین حالتی بهتر است از CPT با مشخص کردن مرز استفاده شود. از طرف دیگر اگر قصد طرفین قبول مسئولیت توسط فروشنده در طول مسیر حمل باشد در این صورت اصطلاح DAF با معین کردن مرز مناسب خواهد بود.

در نسخه اینکوترمز ۱۹۹۰ اصطلاح DDU اضافه شد. در صورتی که فروشنده آمادگی تحویل کالا را به کشور مقصد بدون ترخیص و پرداخت عوارض داشته باشد اصطلاح مزبور عملکرد مهمی خواهد داشت در کشورهایی که ترخیص کالا برای ورود تقبل نماید ولی توصیه می‌شود در کشورهایی که انتظار بروز مشکلاتی در ترخیص کالا برای ورود وجود دارد فروشنده از اصطلاح DDU استفاده کند.

 ۱۰- عبارت «وظیفه‌ای ندارد»

همانطور که از عبارات «فروشنده باید» و «خریدار باید» بر می‌آید اینکوترمز صرفاً با وظایفی سرو کار دارد که طرفین مدیون یکدیگرباشند بنابراین هرگاه یکی از طرفین به دیگری مدیون نباشد عبارت ««وظیفه ای ندارد »» گنجانده شده است بنابراین اگر مثلاً طبق بندالف ۳ از یک اصطلاح فروشنده باید قرارداد حمل راتنظیم و جه آن رابپردازد در ب ۳(۱) زیر عنوان ««قرارداد حمل »»درمورد موقعیت خریدار عبارت ««وظیفه ندارد »»رامشاهده می کنیم ضمناً اگر هیچیک از طرفین درقبال دیگری وظیفه ای نداشته باشد مثلاً درمورد بیمه عبارت ««وظیفه ندارد »» درمورد هر دو طرف ملاحظه می شود.

درهر حال لازم است اشاره شود حتی اگر درمورد اجرای یک کار مشخص یک طرف نسبت به دیگری وظیفه ای نداشته باشد این بدان معنی نیست که انجام آن کار به نفع او نمی باشد.بدین لحاظ مثلاُخریدار براساس CFR وظیفه ای درقبال فروشنده برای عقد قرارداد بیمه ندارد ولی واضح است که عقد چنین قراردادی به نفع اوست چون فروشنده طبق بند الف ۴ وظیفه ای برای تهیه بیمه ندارد.

 ۱۱-    ایجاد تغییر دراینکوترمز

درعمل اغلب اتفاق می افتد که طرفین خودشان واژه ههایی راجهت دقت بیشتر ازآنچه که دراصطلاحات اینکوترمز مستمر است به آن اضافه می کنند باید توجه داشت که اینکوترمز هیج گونه راهنمایی درمورد چنین اضافاتی ارئه نمی دهد.بنابراین اگر طرفین نتوانند به یک عرف تجاری کاملاًً جا افتاده درمورد تعبیر چنین اضافاتی متکی باشند در صورتی درک متقابلی برای اثبات مفاهیم اضافات نداشته باشند با مشکلات جدی روبرو می‌شوند.

مثلاً اگر عبارت معمول «FOB چیده شده» یا «EXW بارگیری شده» بکار برده شود. امکان ندارد که درک جهان شمولی بدین مضمون بوجود آورد که وظایف فروشنده نه تنها شامل هزینه واقعی بارگیری کالا در کشتی یا وسیله حمل بلکه شامل مسئولیت فقدان یا خسارت وارد به کالا در مرحله بارچینی و بارگیری بشود. به هیمن دلیل به طرفین قرارداد قویاً توصیه می‌شود که مشخص کنند آیا صرفاً منظور این است که هزینه یا عملیات بارچینی و بارگیری بعهده فروشنده می‌باشد یا اینکه فروشنده باید مسئولیت (ریسک) را تا هنگام تکمیل واقعی بارچینی و بارگیری بپذیرد. این سؤالاتی است که اینکوترمز پاسخی برای آنها ندارد در نتیجه اگر در قرارداد فروش هم قصد طرفین صراحتاً عنوان نشود طرفین با مشکل و هزینه غیر ضروری بیشتری مواجه می‌شوند.

اگر چه اینکوترمز ۲۰۰۰ برای اینگونه تغییراتی که بکاربرده می‌شود تدارک دیده نشده است ولی در مقدمه برخی از اصطلاحات تجاری به طرفین در مورد لزوم تصریح شرایط خاص قراردادی در صورتی که بخواهند فراتر از مقررات اینکوترمز بروند هشدار داده شده است. به موارد زیر بعنوان مثال اشاره می‌شود:

EXW وظیفه اضافی فروشنده در مورد بارگیری کالا روی وسیله نقلیه خریدار.

CIF/CIP نیاز به خریدار به تحصیل بیمه اضافی.

DEQ وظیفه اضافی فروشنده در مورد پرداخت هزینه‌های بعد از تخلیه در مواردی فروشنده و خریدار به روش معمول تجاری در مورد لاینر و چارتر‌پارتی اشاره می‌کنند. در چنین شرایطی مشخص کردن و تمیز وظایف آنها نسبت به یکدیگر طبق قرارداد حمل و قرارداد فروش الزامی است. متاسفانه تعاریف رسمی در مورد عباراتی از قبیل «مقررات لاینر» و «هزینه‌های جابجایی در ترمینال THC» وجود ندارد. چگونگی تقسیم این هزینه‌ها براساس چنین مقرراتی می‌تواند زمانها و در محلهای مختلف متفاوت باشد. به طرفین پیشنهاد می‌شود که در قرارداد فروش چگونگی تقسیم این هزینه را مشخص کنند.

اغلب عبارتی نظیر «FOB چیده شده»، «FOB چیده و صفافی (دسته بندی شده» که مکرراً در چارترپارتی بکار برده می‌شود در قراردادهای فروش هم به منظور معین کردن حدود وظایف فروشنده در FOB برای چیدن و صفافی کالا در عرشه کشتی استفاده می‌شود. در صورت اضافه کردن چنین واژه‌هایی ضروری است در قرارداد فروش مشخص شود که آیا وظایف اضافه شده فقط مربوط به هزینه‌ها است یا شامل خطرات (ریسک) هم می‌شود.

همانطور که گفته شد برای اطمینان از اینکه اینکوترمز معمولترین روش بازرگانی را ارائه نماید نهایت تلاش بعمل آمده است. البته در مواردی بخصوص در مورد تفاوتهای اینکوترمز ۲۰۰۰ و ۱۹۹۰ طرفین ممکن است قصد داشته باشند اصطلاحات تجاری به نحو متفاوتی مورد عمل قرارگیرد. اینگونه اختیارات در مقدمه اصطلاحات با واژه «البته» یادآوری شده است.

 ۱۲ـ عرف بندر یا تجارت خاص

با توجه به اینکه اینکوترمز مجموعه‌ای از مقرراتی را ارائه می‌دهد که در تجارتها و مناطق مختلف بکار برده می‌شود تعیین وظایف طرفین به دقت همیشه امکانپذیر نیست. بنابراین تا حدودی لازم است به عرف بندر یا تجارت خاص یا روشهایی که طرفین در معاملات قبلی خود بکار می‌برده‌اند استناد شود (ماده ۹ کنوانسیون ۱۹۸۰ سازمان ملل متحد در مورد قراردادهای بین‌المللی فروش کالا). البته مطلوب این است که فروشنده و خریدار هنگام مذاکره در مورد قرارداد فروش از اینگونه عرفها بخوبی مطلع باشند و در صورت وجود ابهام یا گنجاندن شرایط مناسبی وضعیت قانونی خود را در قرارداد فروش مشخص کنند. چنین شرایط خاصی در قرارداد مقدم بر آنچه خواهد بود که بعنوان قاعده تعبیر در اینکوترمزهای مختلف مطرح شده است یا اینکه آن قواعد را تغییر می‌دهد.

 ۱۳ـ اختیارات خریدار در مورد محل حمل

در مواردی ممکن است در زمان انعقاد قرارداد فروش تعیین دقیق نقطه یا حتی محلی که فروشنده باید کالا را برای حمل به مقصد

نهایی تحویل دهد امکانپذیر نباشد. مثلاً ممکن است در چنین مواقعی صرفاً به محدوده یا محل بزرگی از قبیل بندر اشاره شود و سپس تصریح شود که وظیفه یا حق انتخاب محل دقیق در داخل آن محدوده یا محل با خریدار است. اگر تعیین نقطه دقیق با خریدار باشد و او در انتخاب محل قصور کند، مسئولیت هزینه‌های اضافی یا خطرات ناشی از چنین قصوری به عهده او خواهد بود ب ۵ و ب۷ در تمام اصطلاحات). علاوه بر این قصور، قصور خریدار در استفاده از حق خود برای تعیین نقطه موردنظر ممکن است به فروشنده حق دهد که مناسب‌ترین نقطه را برای منظور خود انتخاب کند (الف ۴ FCA).

 ۱۴ـ ترخیص کالا از گمرک

اصطلاح « ترخیص کالا از گمرک» موجب سوء تفاهم می‌شود. بنابراین اگر به وظیفه فروشنده یا خریدار در مورد تقبل مسئولیتی مربوط به عبور کالا از گمرک کشور صادر کننده یا وارد کننده اشاره شود اکنون مشخص شده است که این وظیفه نه تنها شامل پرداخت عوارض و سایر مخارج می‌شود بلکه شامل اقدام و پرداخت هزینه‌های مربوط به امور اداری در مورد عبور کالا از گمرک و ارائه اطلاعات به مسئولین نیز می‌شود.

بعلاوه اگر چه به غلط در پاره‌ای محافل استفاده از شرایط (اصطلاحاتی) که مربوط می‌شود به وظیفه ترخیص کالا از گمرک در مواردی مانند تجارت داخل اتحادیه اروپا و یا مناطق آزاد تجاری که هیچگونه وظیفه‌ای در مورد پرداخت عوارض وجود ندارد و محدودیتی نیز برای واردات و صادرات اعمال نمی‌شود، ناصحیح تشخیص داده شده است.

به منظور مشخص کردن این وضعیت عبارت «در جایی که کاربرد داشته باشد» به بندهای الف ۲ و ب۲ و الف ۶ و ب ۶ اینکوترمز مربوط اضافه می‌شود تا در جایی که نیازی به تشریفات گمرکی نیست بدون هر گونه ابهامی کابرد داشته باشد. بهتر است ترخیص کالا از گمرک توسط طرفی که مقیم کشور محل ترخیص است یا حداقل توسط شخصی از طرف وی صورت گیرد. بدین ترتیب معمولاً باید صادرکننده کالا را برای صدور، و واردکننده کالا را برای ورود ترخیص کند.

در اینکوترمز ۱۹۹۰ این موضوع مورد توجه نبود در اصطلاحات EXW و FAS اینکوترمز ۱۹۹۰ وظیفه ترخیص کالا برای صادرات بعهده خریدار و در DEQ همان سال وظیفه ترخیص کالا برای ورود بعهده فروشنده بود ولی در اینکوترمز ۲۰۰۰ براساس FAS و DEQ وظیفه ترخیص کالا برای صدور بعهده فروشنده و وظیفه ترخیص برای ورود بعهده خریدار است در صورتی که در EXW نمایانگر حداقل وظیفه فروشنده است تغییری نیافته است (ترخیص برای صدور بعهده خریدار است). طبق اصطلاح DDP فروشنده بخصوص با پیروی از همان عبارت اصطلاح تحویل با پرداخت عوارض موافقت می‌کند که کالا را برای ورود ترخیص کند و عوارض مربوط را پرداخت نماید.

 ۱۵ـ بسته‌بندی

در اغلب موارد، طرفین از قبل می‌دانند که چه نوع بسته‌بندی موردنیاز است تا کالا سالم به مقصد حمل شود با وجو این از آ“جا که وظیفه فروشنده برای بسته‌بندی کالا بسته به نوع و مدت حمل موردنظر تغییر می‌کند لذا تصریح به این که فروشنده وظیفه دارد کالا را به نحوی که برای حمل مناسب است بسته‌بندی کند به نظر ضروری آمده است اما فقط تا آن حد که شرایط مربوط به حمل و نقل کالا قبل از انعقاد قرارداد فروش برای وی مشخص شده است (نقل از ماده ۳۵-۱ و ۳۵ ۲ ب کنوانسیون ۱۹۸۰ سازمان ملل متحد در مورد قراردادهای بیع بین‌المللی کالا در آنجا که می‌گوید کالا از جمله بسته‌بندی باید «برای هر گونه هدف خاصی از صراحتاً یا تلویحاً در زمان انعقاد قرارداد فروش برای فروشنده معلوم می‌شود مناسب باشد مگر این که جمیع شرایط حاکی از آن باشد که خریدار اعتمادی به مهارت و قضاوت فروشنده ندارد یا چنین اعتمادی را عاقلانه نمی‌داند»

 ۱۶ـ بررسی کالا

در بسیاری از موارد ممکن است به خریدار توصیه شود که ترتیبی بدهد تا کالا قبل یا همزمان با تحویل فروشنده بازرسی شود (که به «بازرسی قبل از حمل» یا PSI موسوم است). جز در مواردی که در قرارداد به ترتیب دیگری تصریح شده باشد خریدار شخصاً باید هزینه این بازرسی را که برای حفظ منافع خود ترتیب داده بپردازد البته در صورتی که انجام بازرسی قبل از حمل جزو مقررات اجباری صدور کالا در کشور فروشنده باشد هزینه این بازرسی به عهدهء فروشنده است مگر اینکه از اصطلاح EXW استفاده شود که در این صورت چنین هزینه‌ای بعهده خریدار است.

 ۱۷ـ نوع حمل و اصطلاح مناسب اینکوترمز ۲۰۰۰

هر نوع حمل

گروه EXW            E تحویل در محل کار  

(نام محل تعیین شده)

گروهFCA             F تحویل به حمل کننده  

(نام محل تعیین شده)

گروهCPT            C  کرایه حمل پرداخت شده تا 

(نام محل تعیین شده)

C کرایه حمل و بیمه پرداخت شده تا 

(نام محل تعیین شده)

گروهDAF            D تحویل در مرز 

(نام محل تعیین شده)

DDu                    تحویل عوارض پرداخت نشده  

(نام محل تعیین شده)

 DDP                     تحویل عوارض پرداخت شده 

(نام محل تعیین شده)

حمل دریایی و آبراه‌های داخلی

گروه FAS           F  تحویل در کنار کشتی 

(نام بندر مبداء)

    FOB                  تحویل روی عرشه

(نام بندر مبداء)

گروه CFR           C  ارزش و کرایه حمل

(نام بندر مقصد)

  CIF                    ارزش بیمه و کرایه حمل

(نام بندر مقصد)

گروه DES           D  تحویل از کشتی

(نام بندر مقصد)

  DEQ                    تحویل در اسکله

(نام بندر مقصد)

توضیح در مورد استفاده از اصطلاحات اینکوترمز

 

توضیح در مورد استفاده از اصطلاحات

در بعضی موارد استفاده یا عدم استفاده از یک اصطلاح خاص در مقدمه آن توصیه شده است. این موضوع بخصوص در مورد انتخاب بین FCA و FOB اهمیت دارد. متأسفانه تجار هنوز از FOB استفاده می‌کنند که کاملاً نابجا می‌باشد و موجب می‌شود مسئولیتهایی بعد از تحویل کالا به حمل کننده منتخب خریدار، به فروشنده تحمیل شود. کاربرد ‌FOB صرفاً موقعی مناسب است که قرار باشد کالا «پس از عبور از نرده کشتی» یا به هر صورت به کشتی تحویل شود نه این کالا به حمل‌کننده برای ورود به کشتی مثلاً بعد از پارچینی کالا در کانتینر یا بارگیری آن روی کامیون یا در واگن، در حمل و نقل رو-رو (roll on – roll off) تحویل گردد. بدین لحاظ در مقدمه FOB قویاً هشدار داده شده است که این اصطلاح موقعی که طرفین قصد ندارند تحویل پس از عبور از نرده کشتی صورت گیرد نباید مورد استفاده قرار گیرد.

اتفاق می‌افتد که طرفین به اشتباه از اصطلاحاتی استفاده کنند که فقط مربوط به حمل دریایی است در حالی که نوع دیگری از حمل مورد نظر می‌باشد. این موضوع می‌تواند فروشنده را در موقیعت نامطلوبی قرار دهد به ترتیبی که نتواند وظیفه خود را در ارائه سند مناسب (مثلاً بارنامه، راهنمامه دریایی یا معادل الکترونیکی آنها) به خریدار ایفا نماید. جدول مندرج در پاراگراف ۱۷ مشخص می‌کند کدام اصطلاح تجاری در اینکوترمز ۲۰۰۰ مناسب کدام نوع وسیله حمل می‌باشد. ضمناً در مقدمه هر اصطلاح نشان داده شده است که آیا آن اصطلاح را می‌توان در مورد همه انواع حمل بکار برد یا فقط حمل دریایی.

۱۹ـ بارنامه و تجارت الکترونیکی

بارنامه کالای بارگیری شده روی عرشه بطور عرفی تنها سند قابل قبول برای ارائه توسط فروشنده طبق اصطلاحات CFR و CIF بوده است. بارنامه سه عملکرد مهم دارد یعنی:

-          اثبات تحویل کالا بر روی عرشه کشتی

-          مدرک قرارداد حمل

-          وسیله انتقال حقوق مربوط به کالای در راه به شخص دیگر با انتقال اسناد به او.

سایر اسناد حمل به غیر از بارنامه دو عملکرد اول را انجام می‌دهند ولی تحویل کالا در مقصد را کنترل نمی‌کند یا خریدار نمی‌تواند کالای در راه را با تسلیم اسناد به خریدار جدید بفروشد. در عوض، سایر اسناد حمل طرفی را که محق به دریافت کالا در مقصد است تعیین می‌کند. این واقعیت که داشتن بارنامه برای دریافت کالا در مقصد ضروری است جایگزینی آن را بخصوص با روشهای الکترونیکی مشکل می‌سازد.

به علاوه رسم است که بارنامه‌ها در چندین نسخه اصل صادر شوند، اما بدیهی است که از نظر خریدار یا بانکی که براساس دستورات خریدار وجه فروشنده را می‌پردازد، اطمینان از ارایه کلیه نسخ اصل (موسوم به «نسخ کامل») از سوی فروشنده اهمیت حیاتی دارد. براساس مقررات اتاق بازرگانی بین المللی این امر برای اعتبارات اسنادی (موسوم به مقررات متحدالشکل اعتبارات اسنادی “UCP” در زمان انتشار نسخه جاری ایکوترمز ۲۰۰۰ و نشریه شماره ۵۰۰ اتاق بازرگانی بین المللی سند حمل و نقل نه تنها باید متضمن تحویل کالا به حمل کننده باشد، بلکه همچنین، تا آن حد که حمل‌کننده می‌تواند مشخص سازد، باید حاکی از آن باشد که کالا در شرایط خوب و مناسبی دریافت شده است. هرگونه یادداشتی در سند حمل که نشان دهد کالا در چنین شرایطی نبوده، سند را «مشروط» می‌سازد و طبق مقررات UCP غیر قابل قبول میگرداند.

علیرغم ماهیت حقوقی خاص بارنامه، به نظر می‌آید که در آینده نزدیک جای آن را روشهای مبادله داده‌های الکترونیکی (EDI) می‌گیرد. نسخه ۱۹۹۰ اینکوترمز امکان این تحویل را به خوبی در نظر گرفته است. طبق بندهای الف ۸ می‌توان پیامهای الکترونیکی را جایگزین اسناد کاغذی نمود مشروط بر اینکه طرفین با مبادلات الکترونیکی توافق کرده باشند. چنین پیامهای می‌تواند مستقیماً به طرف مربوط یا از طریق شخص ثالث که این گونه خدمات اضافی را انجام می‌دهند مخابره شود.

یک خدمت مفیدی که توسط شخص ثالثی می‌تواند ارائه شود ثبت نام دارندگان بارنامه می‌باشد. سیستمهایی که چنین خدماتی را انجام می‌دهند مانند خدمات BOLERO ممکن است پشتیبانی قانونی و اصولی دیگری را براساس مقررات بارنامه‌های الکترونیکی CMI سال ۱۹۹۰ و مواد ۱۷-۱۶ مدل قانونی UNCITRAL در مورد تجارت الکترونیکی لازم داشته باشند.

 ۲۰- اسناد حمل غیر قابل انتقال به جای بارنامه‌ها

در سالهای اخیر ساده‌سازی قابل توجهی در روشهای اسنادی مرسوم شده است. اسناد غیر قابل انتقال همانند آنهایی که در اشکال غیر دریایی حمل و نقل به کار می‌روند جای بارنامه‌ها را گرفته‌اند. این اسناد به «راه‌نامه دریایی»، «راه نامه خطوط کشتی‌رانی»، « رسید حمل و نقل» یا صورتهای مختلف دیگری موسوم شده اند. این اسناد غیر قابل معامله، به غیر از مواردی که خریدار بخواهد کالای در راه را با تسلیم سندی به خریدار جدید بفروشد، کاربرد بسیار رضایت بخشی دارند، برای تحقق آن مورد استثنایی نیز باید وظیفه فروشنده در مورد فراهم آوردن بارنامه‌ای تحت اصطلاح CFR و CIF حتماً به جای خود باقی بماند. البته در که فروشنده از تهیه بارنامه معاف شود، یا می‌توانند به طور متناوب از اصطلاحات CPT و CIP استفاده کنند که در آنها نیاز به تهیه بارنامه نیست.

۲۱ـ حق دادن دستوران به حمل کننده

خریداری که وجه کالا را تحت اصطلاح گروه “C” می‌پردازد باید اطمینان یابد که فروشنده نمی‌تواند پس از دریافت وجه کالا دستورات جدیدی مبنی بر عدم واگذاری به حمل‌کننده صادر کند. در برخی از اسناد حمل که در روشهای حمل خاصی استفاده می‌شوند (هوایی، زمینی، یا راه‌آهن) یک نسخه از، راه نامه اصل یا رونوشت به خریدار ارایه می‌شود و بدین ترتیب فروشنده از دادن دستورات جدید به حمل‌کننده محروم می‌شود. البته اسنادی که در حمل دریایی به جای بارنامه ها به کار می‌روند معمولاً فاقد چنین ویژگی بازدارنده‌ای می‌باشند.

کمیته بین المللی دریایی با ارائه مقررات متحدالشکل راه نامه دریایی ۱۹۹۰ این کمبود را بر طرف کرده است و طرفین را قادر می‌سازد که شرط «سلب اختیار» را اضافه کنند که بدین طریق فروشنده حق دسترسی به حمل کننده جهت تحویل کالا به شخص دیگری و یا در مکان دیگری غیر از آنچه که در راه‌نامه قید شده است را از خود سلب می‌نماید.

 ۲۲- داوری اتاق بازرگانی بین المللی

اگر طرفین قرارداد قصد داشته باشند در صورت بروز اختلاف با طرف قراردادی خود به داوری اتاق بازرگانی بین‌المللی رجوع کنند باید بطور واضح و مشخص در قرادادشان، در مورد داوری اتاق بازرگانی بین‌المللی توافق کنند. یا چنانچه قرارداد خارجی وجود نداشته باشد در مکاتباتی که مبنای توافقات آنهاست به این موضوع اشاره نماید.

درج یک یا چند اصطلاح اینکوترمز در قرارداد یا مکاتبات مربوط به خودی خود حصول توافق را در مورد رجوع به داوری اتاق بازرگانی بین‌المللی ایجاد نمی‌نماید. شرط استاندارد زیر توسط اتاق بازرگانی بین‌المللی توصیه می‌شود:

«کلیه اختلافات ناشی از یا مربوط به قرارداد حاضر در نهایت مطابق مقررات سازش و داوری اتاق بازرگانی بین‌المللی به وسیلهء یک یا چند نفر داور که طبق مقررات مذکور انتخاب می‌شوند حل و فصل خواهند شد.»مواقعی که طرفین قرارداد می‌دانند که خریدار در نظر ندارد کالای در راه را بفروشد، می‌توانند بطور مشخص توافق کنند

 

اینکوترمز ۲۰۰۰

در جریان بازنگری اینکوترمز که حدود دو سال بطور انجامید اتاق بازرگانی بین المللی با استعلام و دعوت از طریق کمیته ‌های ملی نظرات و بازتابهای مربوط به پیشنویسها را که توسط طیف بسیار وسیعی از تجار در سراسر دنیا ارائه شده بود جمع آوری کرد. در حقیقت جای سپاسگزاری است که مشاهده می‌شود بازنگری جدید نسبت به بازنگریهای قبلی مورد توجه بیشتری از طرف استفاده کنندگان آن در سراسر دنیا قرار گرفته است. نتیجه این گفتمان اینکوترمز ۲۰۰۰ می‌باشد که در مقایسه با اینکوترمز ۱۹۹۰ تغییراتی یافته است. البته واضح است که اکنون اینکوترمز از مقبولیت جهانی برخوردار است و بنابر این اتاق بازرگانی بین المللی تصمیم گرفته است که این شهرت جهانی را حفظ و به همین لحاظ از انجام تغییرات پرهیز کند. از طرف دیگر اقدامات جدی در جهت اطمینان از اینکه عبارات بکار برده شده در اینکوترمز ۲۰۰۰ بوضوح و دقیقاً منعکس کننده فعالیت تجاری باشد صورت پذیرفته است. مضافاً اینکه تغییرات اساسی در دو زمینه انجام گرفته است.

-          وظایف ترخیص از گمرک و پرداخت حقوق گمرکی در شرایط FAS و DEQ

-          وظایف بارگیری و تخلیه در شراط FCA

تمام تغییرات اعم از اساسی یا رسمی به تحقیقات کامل از استفاده کنندگان از اینکوترمز انجام شده است و بخصوص در خواستها و پرسشهای دریافتی از سال ۱۹۹۰ توسط گروه کارشناسی اینکوترمز که برای ارئه خدمات بیشتر به استفاده کنندگان اینکوترمز تشکیل شده مدنظر قرار گرفته است.  ۴- منظور نمودن اینکوترمز در قرار داد فروش

با توجه به تغییراتی که هر از گاه در اینکوترمز داده می شود این نکته اهمیت دارد که طرفین قراردادی که مایلند اینکوترمز را در قرار داد فروش خود منظور نمایند باید همیشه صراحتاً به نسخه شماره جاری اینکوترمز اشاره نمایند. این موضوع ممکن است بسادگی نادیده گرفته شود مثلاً در موارد که در نمونه‌ های استاندارد قرار داد یا فرمهای سفارش کالا که توسط بازرگانان استفاده می شود به نسخه قبلی اینکوترمز اشاره شده باشد. اشاره نکردن به نسخه جاری ممکن است بعداً در مورد اینکه آیا قصد طرفین منظور نمودن طرفین منظور نمودن نسخه جاری یا نسخه قبلی در قرار داد شان بوده است موجب بروز اختلاف شود. بنابر این بازرگانانی که قصد دارند از اینکوترمز ۲۰۰۰ استفاده کنند باید بوضوح مشخص نمایند که « اینکوترمز ۲۰۰۰ » بر قرارداد آنها حاکم است.

۵ـ ساختار اینکوترمز

در سال ۱۹۹۰ برای سهولت درک، مقررات به چهار گروه مختلف پایه تقسیم شدند گروه اول شرایطی که فروشنده براساس آن کالا را در محوطه فعالیت خود به خریدار می‌دهد “E”. گروه دوم شرایطی که فروشنده کالا را در محل تعیین شده توسط خریدار به حمل کننده تحویل می‌دهد“E”. گروه سوم شرایط و اصطلاحاتی که فروشنده قرارداد حمل را بدون قبول ریسک مسئولیت فقدان یا خسارت وارد به کالا یا هزینه‌های اضافه هزینه‌های اضافه که بعد از حمل و ارسال واقع می‌شود منعقد می‌کند “C” و نهایتاً گروه چهارم شرایطی که براساس آن فروشنده کلیه هزینه‌ها و مسئولیت آوردن کالا به مقصد را بعهده دارد “D”.

جدول زیر براساس طبقةبندی مذکور تهیه شده است. ضمناً در مورد همه اصطلاحات و شرایط مانند اینکوترمز ۱۹۹۰ وظایف طرفین طبق مقررات مربوط تحت ۱۰ عنوان طبقه‌بندی شده‌اند که هر عنوان در قسمت فروشنده «بازتاب» موقعیت خریدار نسبت به همان موضوع می‌باشد.

۶- ترمینولوژی

هنگام تدوین اینکوترمز ۲۰۰۰ نهایت کوشش بعمل آمده است که عبارت مختلفی که در کلیه مقررات سیزده گانه بکار برده می‌شود یکنواخت باشد و بدین ترتیب از استفاده از عبارت مختلف که دارای

مفهوم یکنواخت باشد و بدین ترتیب از استفاده از عبارات مختلف که دارای مفهوم یکسان هستند اجتناب شده است و همچنین هرجا که امکان داشته است از عباراتی که در کنوانسیون سازمان ملل متحده در سال ۱۹۸۰ در مورد قراردادهای فروش کالا (CISG) مطرح گردیده، استفاده شده است.

فروشنده (کالا)  Shipper

در مواردی ناچاراً از یک واژه برای بیان دو معنی مختلف استفاده شده است و آنهم صرفاً به این دلیل است که جایگزین مناسبی وجود نداشته. تجار با این اشکال هم در متن قراردادهای فروش و هم در قراردادهای حمل آشنا هستند. مثلاً واژه « فرستنده» ممکن است فروشنده کالا را به حمل کننده تحویل می‌دهد در حالی که قرارداد حمل را خریدار منعقد می‌کند.

 تحویل  Delivery

دانستن اینکه در اینکوترمز اصطلاح «تحویل» به دو مفهوم مختلف بکار برده می‌شود اهمیت ویژه‌ای دارد. اول موقعی بکار می‌رود که فروشنده وظیفه تحویل خود را به ترتیبی که در بندهای الف ۴ در کل اینکوترمز مشخص شده است. انجام داده باشد. دوم در چهار چوب وظایف خریدار مبنی بر تحویل گرفتن کالا و یا قول و تایید تحویل آن بکار می‌رود. که در بندهای ب ۴ د

ضمناً در مورد همه اصطلاحات و شرایط مانند اینکوترمز ۱۹۹۰ وظایف طرفین طبق مقررات مربوط تحت ۱۰ عنوان طبقه‌بندی شده‌اند که هر عنوان در قسمت فروشنده «بازتاب» موقعیت خریدار نسبت به همان موضوع می‌باشد.

۶- ترمینولوژی

هنگام تدوین اینکوترمز ۲۰۰۰ نهایت کوشش بعمل آمده است که عبارت مختلفی که در کلیه مقررات سیزده گانه بکار برده می‌شود یکنواخت باشد و بدین ترتیب از استفاده از عبارت مختلف که دارای مفهوم یکنواخت باشد و بدین ترتیب از استفاده از عبارات مختلف که دارای مفهوم یکسان هستند اجتناب شده است و همچنین هرجا که امکان داشته است از عباراتی که در کنوانسیون سازمان ملل متحده در سال ۱۹۸۰ در مورد قراردادهای فروش کالا (CISG) مطرح گردیده، استفاده شده است.

فروشنده (کالا)  Shipper

در مواردی ناچاراً از یک واژه برای بیان دو معنی مختلف استفاده شده است و آنهم صرفاً به این دلیل است که جایگزین مناسبی وجود نداشته. تجار با این اشکال هم در متن قراردادهای فروش و هم در قراردادهای حمل آشنا هستند. مثلاً واژه « فرستنده» ممکن است فروشنده کالا را به حمل کننده تحویل می‌دهد در حالی که قرارداد حمل را خریدار منعقد می‌کند.

 تحویل  Delivery

دانستن اینکه در اینکوترمز اصطلاح «تحویل» به دو مفهوم مختلف بکار برده می‌شود اهمیت ویژه‌ای دارد. اول موقعی بکار می‌رود که فروشنده وظیفه تحویل خود را به ترتیبی که در بندهای الف ۴ در کل اینکوترمز مشخص شده است. انجام داده باشد. دوم در چهار چوب وظایف خریدار مبنی بر تحویل گرفتن کالا و یا قول و تایید تحویل آن بکار می‌رود. که در بندهای ب ۴ د

اینکوترمز ۲۰۰۰ 

 ر کل اینکوترمز معین شده است. استفاده از واژه « تحویل» در مفهوم دوم بدین معنی است که اولاً خریدار ماهیت اصلاحات گروه C را می‌پذیرد یعنی اینکه فروشنده وظایف خود را مورد حمل کالا انجام داده است و ثانیاً اینکه خریدار موظف به دریافت کالا می باشد. وظیقه دومی حائز اهمیت است زیرا که از پرداخت هزینه‌های غیر ضروری به منظور انبار کردن کالا تا موقعی که خریدار کالا را دریافت نماید پرهیز می شود. بنابر این بعنوان مثال طبق قرار دادهای CFR و CIF خریدار مجبور به تحویل گرفتن کالا از حمل کننده می‌باشد در غیر این صورت مسئول پرداخت خسارت وارده به فروشنده خواهد بود که قرار داد حمل را با حمل کننده منعقد کرده است و یا اینکه ممکن است خریدار موظف به پرداخت جریمه دیر کرد و به منظور دریافت ترخیصیه از حمل کننده گردد. موقعتی که گفته می‌شود خریدار باید تحویل را بپذیرد بدین معنی نیست که خریدار کالا را از جهت مطابقت آن با قرار داد فروش می‌پذیرد بلکه صرفاُ منظور این است که خریدار می پذیرد که فروشنده در مورد تحویل کالا برای حمل به ترتیبی که در بندهای الف ۳ (۱) اصطلاحات C معین شده به وظیفه خود عمل نموده است.

بنابر این اگر خریدار هنگام دریافت کالا در مقصد متوجه شودکه کالا مطابق شرایط مقرر فروش نمی باشد می‌تواند از راهکارهایی که قرار داد فروش و قانون حاکم است علیه فروشنده در اختیار او قرار داده است. استفاده کند که این موضوع همانطور که قبلاً گفته شد کاملاً خارج از قلمرو اینکوترمز است.

در اینکوترمز ۲۰۰۰ هر جا که مناسب بوده عبارت « در اختیار قرار دادن کالا» در یک محل خاص بکار برده شده است. این عبارت به همان مفهوم عبارت « تحویل کالا» می‌باشد که در کنوانسیون ۱۹۸۰ سازمان ملل در مورد قراردادهای بین المللی فروش کالا بکار برده شده است.

«معمول» - (متدوال) Usual

واژه « معمول» در چندین اصطلاح دیده می شود مثلاً در EXW در مورد زمان تحویل الف ۴ و در اصطلاحات C در مورد اسنادی که فروشنده موظف به تهیه و تحویل آنها می‌باشد و در مورد قرار دادهای حمل که فروشنده باید آن را تهیه کند الف ۳ و الف ۸. البته ممکن است مشکل باشد بگوئیم معنی واژه « معمول» و متدوال چیست ولی در بسیاری از موارد امکان تعیین اینکه اشخاص در تجارت معمولاً چه می‌کنند وجود دارد و این موضوع می تواند راهنمای خوبی باشد. در این خصوص واژه « معمول یا متدوال» نسبت به واژه « منطقی » مفیدتر است زیرا که استفاده از واژه منطقی مستلزم ارزیابی موضوعاتی نظیر حسن نیت معامله عادلانه است و نه مسائل عملی.لازم باشد که تصمیم بگیریم چه چیز « منطقی » است ولی به دلایل مطرح شده در اینکوترمز واژه «معمول » عموماً به واژه « منطقی » ترجیح داده می شود.

« هزینه‌ها» (عوارض) Charges

در مورد وظیفه ترخیص کالا جهت واردات و تعیین اینکه منظور از هزینه‌هائی که باید برای ورودی کالا پرداخت شود چیست اهمیت دارد. در اینکوترمز ۱۹۹۰ از عبارت « هزینه رسمی قابل پرداخت جهت صدور و ورود کالا» در الف ۶ DDP استفاده شد. در قسمت الف ۶ DDP اینکوترمز ۲۰۰۰ واژه « رسمی » حذف شده است. چون تعیین اینکه چه هزینه‌هایی رسمی است و یا نیست ایجاد ابهام می کرد البته هدف از این حذف تغییرات عمده از نظر مفاهیم نبوده است. هزینه‌هایی (عوارض) که باید پرداخت شود صرفاً مربوط به هزینه‌هایی است که الزماً ناشی از واردات باشد که باید طبق مقررات حاکم در مورد واردات پرداخت شوند. هرگونه هزینه اضافی که توسط طرفهای خصوصی در ارتباط با واردات اعمال می شود مشمول عوارض (هزینه های رسمی) نمی شوند مانند هزینه ‌های انبارداری که مربوط به وظیفه ترخیص کالا نمی باشد.معهذا چانچه طرفی که باید کالا را ترخیص نماید خود اینکار را انجام ندهد ممکن است متحمل پرداخت هزینه هایی به ترخیص کار و یا متصدی حمل و نقل گردد.
« بنادر »، « اماکن (محلها) »، « نقاط » و « محلهای کار ».

Ports, Places, Points and Premises

 تاکنون از عبارات مختلفی در اینکوترمز در مورد مکانی که کالا قرار است تحویل گردد استفاده شده است در اصطلاحات که منحصراً برای حمل کالا از طریق دریا بکار برده می‌شود مانند DEQ, DES, CIF, CFR, FOB, FAS از عبارات «بندر مقصد» استفاده می‌گردد. در سایر موارد واژه (محل) بکار برده شده است در مواردی هم لازم تشخیص داده شده است که به یک نقطه در داخل بندر یا محل اشاره شود چون ممکن است برای فروشنده نه تنها مهم باشد بداند که باید کالا را در چه منطقه خاصی مثلاً یک شهر تحویل دهد بلکه مکانی که باید کالا در اختیار خریدار قرار گیرد نیز اهمیت دارد. اغلب قراردادهای فروش مکرراً فاقد اطلاعاتی در این زمینه می‌باشد و بنابراین در اینکوترمز مقرر شده است که اگر نقطه خاصی در داخل محل نامبرده مشخص نشده باشد و اگر چندین نقطه وجود داشته باشد فروشنده می‌تواند نقطه‌ای را که برای منظور خود مناسب تشخیص می‌دهد انتخاب کند (بعنوان مثال به الف ۴ FCA مراجعه شود) در صورتی که نقطه تحویل «محل» فروشنده باشد عبارت «محل کار فروشنده» الف ۴ (FCA) بکار برده شده است.

 «کشتی» و «شناور» Ship and Vessel

در اصطلاحات مربوط به حمل کالا از طریق دریا عبارت «کشتی» و شناور بعنوان مترادف بکار برده می‌شوند لازم به گفتن نیست که باید از واژه «کشتی» در اصطلاحات تجاری مانند «در کنار کشتی (FAS)» و «تحویل از کشتی (DES)» استفاده شود همچنین با توجه به استفاده مرسوم از عبارت «عبور از نرده کشتی» در FOB باید از واژه «کشتی» استفاده گردد.

 «کنترل» و «بازرسی» Checking and inspection

در بندهای الف ۹ و ب۹ اینکوترمز به ترتیب از عناوین «کنترل- بسته‌بندی و علامت‌گذاری» و «بازرسی کالا» استفاده شده است و اگر چه واژه‌های «کنترل» و« بازرسی » مترادفند مناسب تشخیص داده شده است که از واژه اولی بعنوان وظیفه وفروشنده در مورد تحویل کالا طبق بند الف ۴ استفاده گردد و واژه دومی درموارد خاص هنگامی که «بازرسی قبل ازحمل»انجام می گردد بکار برده شود چون معمولاً این بازرسی فقط در صورتی لازم است که خریدار یا مقامات مر بوط به کشور صادر کننده ویا وارد کننده بخواهند اطمیتان حاصل کنند که کالا قبل از حمل با شرایط قراردادی یا قانونی مطابقت دارد.

 ۷- وظایف فروشنده در تحویل (کالا)  اینکو ترمز بر وظایف فروشنده در تحویل کالا تاکید دارد درصورتی که طرفین روابط تجاری مستمر داشته باشند تقسیم دقیق تکالیف و هزینه ها در رابطه با تحویل کالا توسط فروشنده مشکلی ایجاد نمی کند.زیرا که بین خود روشی را برقرار کردهاند (رویه معامله) که در معادلات بعدی خود نیز به همان ترتیب عمل می کنند.ولی اگر رابطه تجاری مستمر نباشد یا اگر قرارداد از طریق واسطه که در فروش مال التجاره معمول است انجام گیرد که باید مقررات و الزامات قرارداد فروش اعمال گردد ودر صورتی که اینکوترمز ۲۰۰۰به آن قرارداد منضم شود تقسیم تکالیف هزینه ها و مسئولیت های ناشی از آن باید اعمال گردد.

البته اگر اینکوترمز می توانست تاحد امکان به تفضیل وظایف طر فین در مورد تحویل کالا رامشخص کند مطلوب بود در مقایسه با اینکوترمز ۱۹۹۰تلاشهایی دراین خصوص درموارد معینی (مثلاً الف ۴FCA) انجام گرفته است. معهذا پرهیز از رجوع به عرف تجاری درFASوالف ۴FOS (طبق عرف بندر) میسور نشده است،چون بخصوص در تجارت کالا روشی که کالا برای حمل تحویل می شود طبق قراردادهای FASوFOB در بنادر مختلف متفاوت است.

 ۸- انتقال مسئولیت (ریسک) و هزینه ‌های مربوط به کالا  هنگامی که فروشنده وظایف خودرادر موردتحویل کالابه پایان می رساند مسئولیت فقدان یاخسارت وارده کالا،همچنین تعهد پرداخت هزینه های مربوط به کالا از فروشنده به خریدار منتقل می شود.از آنجا که خریدار نباید امکان تاخیر در انتقال مسئولیت وهزینه ها رابیابد،کلیه شرایط (اصطلاحات)تصرح دارند در صورتی که خریدار کالا راطبق توافق تحویل نگیرد یا ازدادن دستوراتی (درمورد زمان حمل ویا محل تحویل)که فروشنده برای انجام تحویل کالا نیاز دارد قصور ورزد،انتقال خطرات وهزینه ها میتواند قبل از تحویل کالا صورت گیرد.برای تحقیق چنین انتقال پیش از موعد ریسک و هزینه ها،الزامی است که کالا مورد نظر خریدار مشخص شود یا چنان که شرایط تصریح دارد،برای او کنار گذاشته شود (نخصیص دادن).این الزام به ویژه تحت اصطلاح «تحویل درمحل کار)مهم است،زیرا کالا تحت سایر اصطلاحات،معمولاً وقتی به مرحله بارگیری یا ارسال (تحت اصطلاحات،C,F)یا تحویل در مقصد (تحت اصطلاحات D می رسد مشخص می شود که مربوط به خریدار است.البته،در موارد استثنایی،کالا ممکن است توسط فروشنده به صورت فله وبدون تفکیک و تعیین مقدار کالای هر خریدار ارسال شده باشد در این صورت،انتقال مسئولیت و هزینه تا کالا به صورتی که گفته شد تخصیص نشود صورت نمی گیرد (همچنین مقایسه کنید با ماده ۳/۶۹

کنوانسیون ۱۹۸۰ سازمان ملل متحد در مورد بیع بین المللی کالا)

 تحویل در محل کار (محل تعیین شده)

EXW   به  معنای آن است که فروشنده هنگامی که کالا را در محل کار فروشنده یا محل دیگری که معین شده است (یعنی کارگاه، کارخانه، انبار، غیره) بدون اینکه کالا را برای صادرات ترخیص و بدون اینکه روی وسیله نقلیه بارگیری کند، در اختیار خریدار قرار دهد، تحویل را انجام داده است. این اصطلاح نمایانگر حداقل وظیفه فروشنده است و خریدار باید تمام هزینه‌ها و مسئولیتها و ریسک مربوط به دریافت کالا از محل کار فروشنده را بعهده بگیرد. البته اگر طرفین قصد داشته باشند که فروشنده مسئول بارگیری کالا جهت ارسال باشد و مسئولیتها و کلیه هزینه‌های ناشی از بارگیری را بعهده بگیرد باید این موضوع را صراحتاً در قرارداد فروش بگنجانند. اگر خریدار نمی‌تواند تشریفات صادرات را بطور مستقیم یا غیرمستقیم انجام دهد از این اصطلاح نباید استفاده کند و باید بجای آن از اصطلاح FCA استفاده کند مشروط براینکه فروشنده موافقت نماید به هزینه و مسئولیت خود بارگیری را انجام دهد.

الف) - وظایف فروشنده

الف۱)- تهیه و ارائه کالا طبق قرارداد

فروشنده باید کالا و سیاهه بازرگانی یا پیام الکترونیکی معادل آن را طبق قرارداد فروش همراه با هر سند مطابقت دیگری که در قرارداد الزامی است تهیه نماید.

EXW (EX works)

اینکوترمز - تحویل به حمل کننده (محل تعیین شده) – FCA

 

تحویل در کنار کشتی - FAS

FAS (….named port of shipment)

 «تحویل در کنار کشتی»(بندر تعیین شده)

تحویل در کنار کشتی بدین معنی است که فروشنده موقعی که کالا را در کنار کشتی در بندر حمل تعیین شده قرار می‌دهد تحویل را انجام می‌دهد. این بدان معنی است که خریدار باید کلیه هزینه‌ها و مسئولیتهای ناشی از فقدان یا خسارات وارد به کالا را از آن لحظه بعهده بگیرد.

اصطلاح FAS فروشنده را ملزم به ترخیص کالا برای صدور می‌نماید.

این موضوع برخلاف نسخه قبلی اینکوترمز می‌باشد که خریدار ملزم به ترخیص کالا برای صدور بود.

البته اگر طرفین قصد داشته باشد که خریدار کالا را برای صدور ترخیص کند. باید این موضوع صراحتاً در قرارداد فروش تصریح شود. این اصطلاح فقط برای حمل دریایی یا آب راه داخلی قابل استفاده است.

 الف) - وظایف فروشنده

الف۱)- تهیه و ارائه کالا طبق قرارداد

فروشنده باید کالا و سیاهه بازرگانی یا پیام الکترونیکی معادل آن را طبق قرارداد فروش همراه با هر سند مطابقت (مطابقت کالا با قرارداد فروش) دیگری که در قرارداد الزامی است تهیه نماید.

الف۲) پروانه‌ها، مجوزها و تشریفات

فروشنده باید به مسئولیت و هزینه خود هر گونه پروانه صدور یا مجوز رسمی دیگر را تحصیل نماید و حسب مورد کلیه تشریفات گمرکی لازم بمنظور صدور کالا را انجام دهد.

الف۳)- قراردادهای حمل و بیمه

(۱)قرارداد حمل

وظیفه‌ای ندارد.

 (۲)- قرارداد بیمه

 وظیفه‌ای ندارد.

الف۴)- تحویل

فروشنده باید کالا را در کنار کشتی تعیین شده توسط خریدار در محل بارگیری تعیین شده توسط وی در بندر حمل معینی در تاریخ یا در مهلت توافق شده و طبق عرف بندر قرار دهد.

الف ۵)- انتقال مسئولیت (ریسک)

فروشنده باید با توجه به شرایط بند ب۵ کلیه مسئولیت‌ فقدان یا خسارات وارد به کالا را تا زمانی که کالا طبق بند الف ۴ تحویل می‌شود بعهده بگیرد.

 ب) وظایف خریدار

ب۱)- پرداخت قیمت

خریدار باید قیمت کالا را طبق قرارداد فروش بپردازد. ب۲)- پروانه، مجوزها و تشریفات خریدار باید به هزینه و مسئولیت خود هر گونه پروانه ورود یا دیگر مجوز رسمی را بگیرد و حسب مورد کلیه تشریفات گمرکی مربوط به ورود کالا و در صورت لزوم عبور آن را از طریق هر کشور دیگر را انجام دهد.

ب۳)- قرادادهای حمل و بیمه

(۱)- قراداد حمل

خریدار باید به هزینه خود قرارداد حمل کالا را از بندر حمل تعیین شده را منعقد نماید.

 (۲)- قرارداد بیمه

وظیفه‌ای ندارد. (در قبال فروشنده)

ب۴) - تحویل گرفتن

خریدار باید کالا را هنگامی که طبق بند الف ۴ تحویل می‌شود تحویل بگیرد.

ب ۵)- انتقال مسئولیت (ریسک)

خریدار باید کلیه مسئولیتهای ناشی از فقدان یا خسارت وارد به کالا را پس از تحقق موارد زیر بپذیرد:

*از زمانی که کالا طبق بند الف ۴ تحویل می‌شود.

*از تاریخ توافق شده یا تاریخ انقضای مهلت توافق شده برای تحویل در صورتی که خریدار طبق بند ب ۷ اطلاع نداده باشد یا چنانچه کشتی معرفی شده توسط خریدار به موقع نرسد یا نتواند کالا را بارگیری کند یا زودتر از زمان اعلام شده طبق بند ۷ بارگیری را قطع کند البته مشروط بر اینکه کالا به طریق مقتضی به قرارداد اختصاص داده شده باشد یعنی مشخصاً کنار گذاشته شده یا به طریق دیگر به عنوان کالای موضوع قرارداد مشخص شده باشد.

الف۶)- تقسیم هزینه‌ها

فروشنده باید با توجه به شرایط بند ب۶ هزینه‌های زیر را بپردازد.

*کلیه هزینه‌های مربوط به کالا را تا زمانی که طبق بند الف ۴ تحویل شود حسب مورد هزینه‌های تشریفات گمرکی و همچنین کلیه عوارض، مالیاتها و سایر مخارج مربوط به صدور کالا.

الف ۷)- اطلاع به خریدار

فروشنده باید به طور مقتضی به خریدار اطلاع بدهد که کالا در کنار کشتی تعیین شده تحویل شده است.

الف ۸)- مدرک تحویل، سندهای حمل، یا پیام الکترونیکی معادل آن

فروشنده باید به هزینه خود سند متداول برای اثبات تحویل کالا را طبق بند الف ۴ برای خریدار فراهم کند.

به جز در مواردی که سند مورد اشاره در پاراگراف پیشین سند حمل است بنا به تقاضا، مسئولیت و هزینه‌ خریدار در تهیه سند حمل (مثلاً بارنامهء قابل معامله، راه‌نامه دریایی غیر قابل معامله، راه‌نامه آبراه داخلی) به خریدار کمک کند.

در صورتی که خریدار و فروشنده بر مکاتبه الکترونیکی توافق کرده‌اند سند مورد اشاره در پاراگراف پیشین را می‌توان با پیام مبادله داده‌های الکترونیکی معادل آن (EDI) جایگزین کرد.

 الف ۹)- بازبینی(کنترل)، بسته‌بندی، علامت گذاری

فروشنده باید هزینه آن دسته از عملیات بازبینی را (از قبیل بازبینی کیفیت، اندازه‌گیری، توزین، شمارش) که لازمه تحویل کالا طبق بند الف ۴ است بپردازد.

 فروشنده باید به هزینه خود بسته‌بندی لازم را برای حمل کالا تا حدی که شرایط مربوط به حمل (مثلاً نوع، مقصد) قبل لز انعقاد قرارداد فروش به فروشنده اطلاع داده شده باشد را فراهم کند (مگر این که در تجارت خاصی حمل کالای موضوع قرارداد بدون بسته‌بندی معمول باشد) بسته‌بندیها باید بطور مناسبی علامت‌گذاری شود

ب۶)- تقسیم هزینه‌ها

خریدار باید هزینه‌های زیر را بپردازد:

*کلیه هزینه های مربوط به کالا از زمانی که کالا طبق بند الف ۴ تحویل شود.

*هرگونه هزینه‌های اضافی در صورتی که کشتی معرفی شده توسط خریدار به موقع نرسد یا نتواند کالا را بارگیری کند یا بارگیری را زودتر از زمان مقرر اعلام شده طبق بند ب ۷ قطع کند یا در صورتی که خریدار اطلاع مقتضی را براساس بند ب ۷ نداده باشد البته مشروط بر اینکه کالا به طریق مقتضی به قرارداد اختصاص داده شده باشد یعنی مشخصاً کنار گذاشته شده یا به طریق دیگر به عنوان کالای موضوع قرارداد مشخص شده باشد.

*حسب مورد کلیه عوارض، مالیاتها و سایر مخارج همین هزینه‌های تشریفات که برای ورود کالا و عبور کالا از هر کشوری.

ب۷)- اطلاع به فروشنده

خریدار باید اطلاع کافی را در مورد نام کشتی، نقطه بارگیری و زمان لازم برای تحویل به فروشنده بدهد.

ب ۸)- مدرک تحویل، سند حمل یا پیام الکترونکی معادل آن

خریدار باید مدرک تحویل را طبق بند الف ۸ بپذیرد.

ب ۹)- بازرسی کالا

خریدار باید هزینه‌های هر گونه بازرسی قبل از حمل را بپردازد بجز در مواردی که بازرسی توسط مقامات کشور صادر کننده اجباری باشد.

الف ۱۰)- سایر وظایف

فروشنده باید بنا به تقاضا، مسئولیت و هزینه خریدار، در گرفتن اسناد یا پیام‌های الکترونیکی معادل آن (به جز آنچه در بند الف ۸ ذکر شده)که در کشور محل بارگیری و یا مبدأ صادر یا مخابره می‌شود و خریدار برای واردات کالا و در صورت نیاز برای عبور کالا از طریق کشور دیگر بدان نیاز دارد به خریدار کمک کند.

 فروشنده باید بنا به تقاضای خریدار اطلاعات لازم را برای تحصیل بیمه در اختیار او قرار دهد.

ب۱۰)- سایر وظایف

خریدار باید کلیه هزینه‌ها و مخارج مربوط به اخذ اسناد یا پیام‌های الکترونیکی معادل آن را که در الف ۱۰ آمده بپردازد و هزینه‌هایی را که فروشنده به هنگام کمک در این مورد متقبل شده است به وی بازپرداخت نماید.

 

تحویل در کنار کشتی - FAS FAS (….named port of shipment)

«تحویل در کنار کشتی»(بندر تعیین شده)

تحویل در کنار کشتی بدین معنی است که فروشنده موقعی که کالا را در کنار کشتی در بندر حمل تعیین شده قرار می‌دهد تحویل را انجام می‌دهد. این بدان معنی است که خریدار باید کلیه هزینه‌ها و مسئولیتهای ناشی از فقدان یا خسارات وارد به کالا را از آن لحظه بعهده بگیرد.

اصطلاح FAS فروشنده را ملزم به ترخیص کالا برای صدور می‌نماید.

این موضوع برخلاف نسخه قبلی اینکوترمز می‌باشد که خریدار ملزم به ترخیص کالا برای صدور بود.

البته اگر طرفین قصد داشته باشد که خریدار کالا را برای صدور ترخیص کند. باید این موضوع صراحتاً در قرارداد فروش تصریح شود. این اصطلاح فقط برای حمل دریایی یا آب راه داخلی قابل استفاده است.

 الف) - وظایف فروشنده

الف۱)- تهیه و ارائه کالا طبق قرارداد

فروشنده باید کالا و سیاهه بازرگانی یا پیام الکترونیکی معادل آن را طبق قرارداد فروش همراه با هر سند مطابقت (مطابقت کالا با قرارداد فروش) دیگری که در قرارداد الزامی است تهیه نماید.

الف۲) پروانه‌ها، مجوزها و تشریفات

فروشنده باید به مسئولیت و هزینه خود هر گونه پروانه صدور یا مجوز رسمی دیگر را تحصیل نماید و حسب مورد کلیه تشریفات گمرکی لازم بمنظور صدور کالا را انجام دهد.

الف۳)- قراردادهای حمل و بیمه

(۱)قرارداد حمل

وظیفه‌ای ندارد.

 (۲)- قرارداد بیمه

 وظیفه‌ای ندارد.

الف۴)- تحویل

فروشنده باید کالا را در کنار کشتی تعیین شده توسط خریدار در محل بارگیری تعیین شده توسط وی در بندر حمل معینی در تاریخ یا در مهلت توافق شده و طبق عرف بندر قرار دهد.

الف ۵)- انتقال مسئولیت (ریسک)

FOB (….named port of shipment)

 تحویل روی عرشه (بندر تعیین شده)

«تحویل روی عرشه » بدین معنی است که فروشنده موقعی که کالا از نرده کشتی در بندر حمل تعیین شده عبور می‌کند تحویل را انجام می‌دهد. این بدان معنی است که خریدار باید کلیه هزینه‌ها و مسئولیتهای ناشی از فقدان یا خسارات وارد به کالا را از آن نقطه متقبل شود. اصطلاح FOB ایجاب می‌کند که فروشنده کالا را برای صدور ترخیص کند. این اصطلاح را می‌توان فقط در حمل دریایی یا آبراه داخلی بکار برد. اگر طرفین قصد نداشته باشند که کالا در نرده کشتی تحویل شود باید از اصطلاح FCA استفاده کنند.

 الف) - وظایف فروشنده

الف۱)- تهیه و ارائه کالا طبق قرارداد

فروشنده باید کالا و سیاهه بازرگانی یا پیام الکترونیکی معادل آن را طبق قرارداد فروش همراه با هر سند مطابقت دیگری که در قرارداد الزامی است تهیه نماید.

الف۲) پروانه‌ها، مجوزها و تشریفات

فروشنده باید به مسئولیت و هزینه خود هر گونه پروانه صدور یا مجوز رسمی دیگر را تحصیل نماید و حسب مورد کلیه تشریفات گمرکی بمنظور صدور کالا را انجام دهد.

الف۳)- قراردادهای حمل و بیمه

(۱)قرارداد حمل

وظیفه‌ای ندارد.

 (۲)- قرارداد بیمه

 وظیفه‌ای ندارد.

الف۴)- تحویل

فروشنده باید کالا را در تاریخ یا ظرف مدت توافق شده در بندر حمل تعیین شده طبق عرف بندر روی عرشه کشتی که توسط خریدار معرفی شده است تحویل نماید.

 ب) وظایف خریدار

ب۱)- پرداخت قیمت

خریدار باید قیمت کالا را طبق قرارداد فروش بپردازد.

ب۲)- پروانه، مجوزها و تشریفات

خریدار باید به مسئولیت و هزینه خود هر گونه پروانه ورود یا مجوز رسمی دیگر را بگیرد و حسب مورد کلیه تشریفات گمرکی مربوط به ورود کالا و در صورت لزوم عبور آن را از طریق هر کشور دیگر را انجام دهد.

ب۳)- قرادادهای حمل و بیمه

(۱)- قراداد حمل

خریدار باید به هزینه خود قرارداد حمل کالا را از بندر حمل تعیین شده منعقد نماید.

هزینه و کرایه حمل (بندر مقصد تعیین شده) – CFR CFR(….named port of destination) هزینه و کرایه حمل(بندر مقصد تعیین شده)

«هزینه و کرایه حمل » بدین معنی است که فروشنده کالا را پس از عبور از نرده کشتی در بندر حمل تحویل می‌دهد. فروشنده باید هزینه‌ها و کرایه حمل لازم برای بردن کالا به بندر مقصد تعیین شده را بپردازد ولی مسئولیت فقدان یا خسارات وارد به کالا همچنین هرگونه هزینه اضافی ناشی از حوادثی که بعد از زمان تحویل حادث شود از فروشنده به خریدار منتقل می‌گردد.

اصطلاح CFR فروشنده کالا را ملزم به ترخیص کالا برای صدور می‌نماید. این اصطلاح را فقط می‌توان در مورد حمل دریایی یا آبراه داخلی بکار برد. اگر طرفین قصد ندارند کالا پس از عبور از نرده کشتی تحویل شود باید از اصطلاح CPT  استفاده کنند.

 الف) - وظایف فروشنده

الف۱)- تهیه کالا طبق قرارداد

فروشنده باید کالا و سیاهه بازرگانی یا پیام الکترونیکی معادل آن را طبق قرارداد فروش همراه با هر سند مطابقت دیگری که در قرارداد الزامی است تهیه نماید.

الف۲) پروانه‌ها، مجوزها و تشریفات

فروشنده باید به مسئولیت و هزینه خود هر گونه پروانه صدور یا مجوز رسمی دیگر را تحصیل نماید و حسب مورد کلیه تشریفات گمرکی بمنظور صدور کالا را انجام دهد.

الف۳)- قراردادهای حمل و بیمه

(۱)قرارداد حمل

فروشنده باید به هزینه خود قرارداد حمل کالا را به بندر مقصد تعیین شده را با شرایط متداول از مسیر معمول با کشتی دریاپیما (یا بسته به مورد کشتی مخصوص آبراه داخلی) از نوعی که معمولاً برای حمل کالای موضوع قرارداد استفاده می‌شود منعقد نماید.

(۲)- قرارداد بیمه

 وظیفه‌ای ندارد.

الف ۴)- تحویل

فروشنده باید کالا را روی عرشه کشتی در بندر حمل در تاریخ یا ظرف مهلت توافق شده تحویل نماید.

ب) وظایف خریدار

ب۱)- پرداخت قیمت

خریدار باید قیمت کالا را طبق قرارداد فروش بپردازد.

ب۲)- پروانه، مجوزها و تشریفات

خریدار باید به مسئولیت و هزینه خود هر گونه پروانه ورود یا مجوز رسمی دیگر را تحصیل نماید و حسب مورد کلیه تشریفات گمرکی مربوط به ورود کالا و عبور آن را از طریق هر کشور انجام دهد.

ب۳)- قرادادهای حمل و بیمه

(۱)- قراداد حمل

وظیفه‌ای ندارد.

(۲)- قرارداد بیمه

هزینه ، بیمه و کرایه حمل (بندر مقصد تعیین شده) - CIF

 

CIF (….named port of destination  هزینه، بیمه و کرایه حمل (بندر مقصد تعیین شده)

«هزینه، بیمه، کرایه حمل » یعنی فروشنده هنگامی که در بندر حمل کالا از نرده کشتی عبور می‌کند تحویل را انجام می‌دهد. فروشنده باید هزینه‌ها و کرایه حمل لازم برای بردن کالابه بندر مقصد تعیین شده بپردازد. ولی مسئولیت فقدان یا خسارت به کالا همچنین هرگونه هزینه‌های اضافی ناشی از حوادثی که بعد از زمان تحویل حادث شود از فروشنده به خریدار منتقل می‌شود البته در CIF فروشنده باید برای خریدار بیمه باربری دریایی در مقابل خطر فقدان یا خسارت فروشنده قرارداد بیمه را منعقد می‌کند و حق بیمه را می‌پردازد. خریدار باید توجه کند که طبق اصطلاح CIF فروشنده فقط ملزم به تحصیل حداقل پوشش می‌باشد اگر خریدار خواستار پوشش بیشتری باشد باید صراحتاً چنین توافقی را با فروشنده بعمل آورد یا اینکه به هزینه خود بیمه مازاد را فراهم کند.

اصطلاح CIF فروشنده کالا را ملزم به ترخیص کالا برای صدور می‌نماید.

این اصطلاح را فقط می‌توان در مورد حمل دریایی یا آبراه داخلی بکار برد. اگر طرفین قصد ندارند کالا پس از عبور از نرده کشتی تحویل شود باید از اصطلاح CIP استفاده کنند.

 الف) - وظایف فروشنده

الف۱)- تهیه کالا طبق قرارداد

فروشنده باید کالا و سیاهه بازرگانی یا پیام الکترونیکی معادل آن را طبق قرارداد فروش همراه با هر سند مطابقت دیگری که در قرارداد الزامی است تهیه نماید.

الف۲) پروانه‌ها، مجوزها و تشریفات

فروشنده باید به مسئولیت و هزینه خود هر گونه پروانه صدور یا مجوز رسمی دیگر را تحصیل نماید و حسب مورد کلیه تشریفات گمرکی بمنظور صدور کالا را انجام دهد.

الف۳)- قراردادهای حمل و بیمه

(۱)قرارداد حمل

فروشنده باید به هزینه خود قرارداد حمل کالا را به بندر مقصد تعیین شده را با شرایط متداول از مسیر معمول با کشتی دریاپیما (یا بسته به مورد کشتی مخصوص آبراه داخلی) از نوعی که معمولاً برای حمل کالای موضوع قرارداد استفاده می‌شود منعقد نماید.

(۲)- قرارداد بیمه

 فروشنده باید به هزینه خود بیمه محموله را به نحوی که در قرارداد توافق شده تهیه کند به ترتیبی که خریدار یا هر شخص دیگری که نفع بیمه‌ای در کار دارد بتواند مستقیماً از بیمه‌گر خسارت بگیرد بیمه نامه یا دیگر گواهی‌های پوشش بیمه‌ای را برای خریدار فراهم آورد.

قرارداد بیمه باید با بیمه گران یا شرکت بیمه‌ای که از حسن شهرت برخوردار است منعقد شود و در صورتی که در قرارداد توافق دیگری نشده بود مطابق حداقل پوشش بیمه‌ای «شرایط انستیتوبیمه گران» (انستیتو بیمه گران لندن) یا دیگر شرایط مشابه آن باشد مدت پوشش بیمه‌ای باید طبق ب ۵ و ب۴ باشد بنا به تقاضای خریدار، فروشنده باید به هزینهء او بیمه جنگ، اعتصابات، شورش‌ها و اغتشاشات داخلی را اگر قابل تهیه بودند تهیه کند حداقل پوشش بیمه‌ای باید شامل قیمت مندرج در قرارداد به علاوه ۱۰ درصد (یعنی ۱۱۰ درصد) باشد و باید به ارز قرارداد تهیه شود.

 ب) وظایف خریدار

ب۱)- پرداخت قیمت

خریدار باید قیمت کالا را طبق قرارداد فروش بپردازد.

ب۲)- پروانه، مجوزها و تشریفات

خریدار باید به مسئولیت و هزینه خود هر گونه پروانه ورود یا مجوز رسمی دیگر را تحصیل نماید و حسب مورد کلیه تشریفات گمرکی مربوط به ورود کالا و عبور آن را از طریق هر کشور انجام دهد.

ب۳)- قرادادهای حمل و بیمه

(۱)- قراداد حمل

وظیفه‌ای ندارد.

(۲)- قرارداد بیمه

وظیف‌ای ندارد.

الف۴) - تحویل

فروشنده باید کالا را روی عرشه کشتی در بندر حمل در تاریخ یا ظرف مهلت توافق شده تحویل نماید.

الف ۵)- انتقال مسئولیت (ریسک)

فروشنده باید با توجه به شرایط ب۵ کلیه مسئولیت‌های فقدان یا خسارات وارد به کالا را تا زمان که کالا از نرده کشتی در بندر حمل تعیین شده عبور می‌کند متقبل شود.

الف۶)- تقسیم هزینه‌ها

فروشنده باید با توجه به شرایط بند ب۶ هزینه‌های زیر را بپردازد.

*کلیه هزینه های مربوط به کالا را تا زمای که کالا طبق بند الف ۴ تحویل می‌شود.

*کرایه حمل و سایر هزینه‌های ناشی از الف ۳(۱) از جمله هزینه‌های بارگیری کالا روی عرشه

*هزینه های بیمه ناشی از الف  ۳(۲)

*هر گونه مخارج تخلیه در بندر تخلیه که طبق قرارداد حمل بعهده فروشنده است.

*حسب مورد هزینه‌های انجام تشریفات گمرکی لازم برای صدور همچنین کلیه عوارض، مالیاتها،یا دیگر مخارج رسمی قابل پرداخت به هنگام صدور کالا و عبور آن در هر کشوری در صورتی که طبق قرارداد حمل بعهده فروشنده باشد.

ب۴)- تحویل گرفتن

خریدار باید تحویل کالا را هنگامی که طبق بند الف ۴ تحویل می‌شود بپذیرد و کالا را در بندر مقصد تعیین شده از حمل کننده دریافت نماید.

ب۵)ـ انتقال مسئولیت (ریسک)

خریدار باید کلیه مسئولیتهای فقدان یا خسارت وارد به کالا را از زمانی که کالا از نرده کشتی در بندر حمل تعیین شده می‌گذرد تقبل کند. در صورتی که خریدار در دادن اطلاع بند ب ۷ قصور کند باید کلیه مسئولیتهای فقدان یا خسارت وارد به کالا را از تاریخ توافق شده یا تاریخ انقضای مهلت تعیین شده برای حمل تقبل کند. البته مشروط بر اینکه کالا به طریق مقتضی به قرارداد اختصاص داده شده باشد یعنی مشخصاً کنار گذاشته شده یا به طریق دیگری به عنوان کالای موضوع قرارداد مشخص شده باشد.

ب۶)- تقسیم هزینه‌ها

خریدار باید با توجه به شرایط الف ۳ هزینه‌های زیر را بپردازد:

*کلیه هزینه های مربوط به کالا از زمانی که طبق الف ۴ تحویل می‌شود.

*کلیه هزینه‌ها و مخارج مربوط به کالا در حین عبور (حمل) تا ورود به بندر مقصد مگر اینکه چنین هزینه‌ها و مخارجی قرارداد حمل بعهده فروشنده باشد.

*هزینه‌های تخلیه از جمله دو به کاری و مخارج لنگرگاه مگر اینکه چنین هزینه‌ها و مخارجی طبق قرارداد حمل بعهده فروشنده باشد

*در صورتی که خریدار طبق بند ب ۷ اطلاع نداده باشد کلیه هزینه‌های اضافی مربوط به کالا از تاریخ توافق شده یا تاریخ انقضای مهلت مقرر برای ارسال البته مشروط بر اینکه کالا به طریق مقتضی مختص قرارداد شده باشد یعنی مشخصاً کنار گذاشته شده یا به طریق دیگر به عنوان کالای موضوع قرارداد مشخص شده باشد.

*حسب مورد کلیه عوارض، مالیاتها و سایر مخارج همچنین هزینه‌های انجام تشریفات گمرکی که بابت ورود کالا و در صورت لزوم برای عبور کالا از هر کشوری قابل پرداخت است مگر اینکه اینگونه پرداخت‌ها مشمول مبلغ قرارداد حمل باشد.

الف۷)- اطلاع به خریدار

فروشنده باید بطور مقتضی به خریدار اطلاع بدهد که کالا طبق بند الف ۴ تحویل شده است. همچنین هر گونه اطلاع دیگری را که لازم است تا خریدار بتواند اقدامات ضروری معمول را برای دریافت کالا انجام دهد.

الف ۸)- مدرک تحویل، سند حمل یا پیام الکترونیکی معادل آن

فروشنده باید به هزینه خود سند متداول حمل به بندر مقصد توافق شده را بی‌درنگ برای خریدار فراهم کند. این سند (مثلاً یک بارنامه قابل معامله یک راه‌نامه دریایی غیرقابل معامله یک سند آبراه داخلی) باید کالای موضوع قرارداد را شامل شود، تاریخ آن در محدوده اگر معمول باشد سند یا اسناد حمل متداول (مثلاً بارنامه قابل معامله، راه‌نامه دریایی غیرقابل انتقال سند حمل آبراه داخلی بارنامه هوایی، سند حمل راه‌آهن، سند حمل زمینی یا سند حمل مرکب) جهت حمل کالا مطابق الف ۳ به خریدار ارائه نماید.

در صورتی که خریدار و فروشنده بر مکاتبه الکترونیکی توافق کرده باشند سند مورد اشاره در پاراگراف پیشین را می‌توان با پیام مبادله داده‌های الکترونیکی معادل آن (EDI) جایگزین کرد.

الف ۹)- بازبینی، بسته‌بندی، علامت گذاری

فروشنده باید هزینه آن دسته از عملیات بازبینی را (از قبیل بازبینی کیفیت، اندازه‌گیری، توزین، شمارش) که برای تحویل کالا طبق الف ۴ ضروری‌اند بپردازد.

فروشنده باید به هزینه خود بسته‌بندی لازم را برای حمل کالایی که خود ترتیب حمل آن را داده است انجام دهد (مگر این که ارسال کالای موضوع قرارداد برای تجارب خاصی بدون بسته‌بندی متداول باشد) بسته‌بندی باید به نحو مناسبی علامت‌گذاری شده باشد.

الف ۱۰)- سایر وظایف

فروشنده بنا به تقاضا مسئولیت و هزینه خریدار، در گرفتن اسناد یا پیام‌های الکترونیکی معادل آن (به جز آنچه در الف ۸ ذکر شده است) که در کشور محل بارگیری و یا مبدأ صادر یا مخابره می‌شود و خریدار برای واردات کالا و در صورت لزوم برای عبور کالا از طریق کشور دیگر بدان نیاز دارد به خریدار کمک کند.

فروشنده باید بنا به درخواست خریدار اطلاعات لازم را برای تحصیل بیمه در اختیار وی قرار دهد.

ب۷) اطلاع به فروشنده

خریدار باید در مواردی که ملزم به تعیین زمان برای ارسال کالا و یا بندر مقصد می‌باشد مراتب را بطور مقتضی به فروشنده اطلاع بدهد.

ب ۸)- مدرک تحویل، سند حمل یا پیام الکترونکی معادل آن

خریدار باید سند حمل را طبق الف ۸ در صورتی که مطابق قرارداد باشد بپذیرد.

ب ۹)- بازرسی کالا

خریدار باید هزینه‌های هر گونه بازرسی قبل از حمل را بپردازد بجز در مواردی که بازرسی به دستور مسئولین کشور صادر کننده اجباری باشد.

ب۱۰)- سایر وظایف

خریدار باید کلیه هزینه‌ها و مخارج مربوط به اخذ اسناد یا پیام‌های الکترونیکی معادل آن را که در الف ۱۰ آمده بپردازد و هزینه‌هایی را که فروشنده به هنگام کمک در این مورد متقبل شده است به وی بازپرداخت نماید.

خریدار باید بنا به تقاضای فروشنده،اطلاعات لازم رابرای تهیه بیمه برای وی فراهم کند.

کرایه حمل پرداخت شده تا (مقصد تعیین شده) - CPT         CPT(….named place of destination)

کرایه حمل پرداخت شده تا (مقصد تعیین شده)

«کرایه حمل پرداخت شده تا» یعنی فروشنده کالا را به حمل کننده منتخب خود تحویل دهد ولی فروشنده باید هزینه حمل لازم برای بردن کالا را به مقصد تعیین شده بپردازد. بدین ترتیب خریدار باید کلیه مسئولیت‌ها هر هزینه دیگری بعد از اینکه کالا تحویل حمل کننده شد متقبل شود.

«حمل کننده» یعنی شخصی که اجرا یا تدارک حمل از طریق راه‌آهن، حمل زمینی، هوایی، دریایی، آبراه داخلی یا ترکیبی از این چند نوع حمل را در یک قرارداد حمل تعهد می‌کند.

در صورتی که برای حمل به مقصد از حمل کننده‌های بعدی هم استفاده می‌شود مسئولیت هنگام تحویل کالا به اولین حمل کننده به خریدار منتقل می‌شود.

اصطلاح CPT فروشنده کالا را ملزم به ترخیص کالا برای صدور می‌نماید. این اصطلاح بدون توجه به نوع حمل از جمله حمل مرکب قابل استفاده است.

 الف) - وظایف فروشنده

الف۱)- تهیه کالا طبق قرارداد

فروشنده باید کالا و سیاهه بازرگانی یا پیام الکترونیکی معادل آن را طبق قرارداد فروش همراه با هر سند مطابقت دیگری که در قرارداد الزامی است تهیه نماید.

الف۲) پروانه‌ها، مجوزها و تشریفات

فروشنده باید به مسئولیت و هزینه خود هر گونه پروانه صدور یا مجوز رسمی دیگر را تحصیل نماید و حسب مورد کلیه تشریفات گمرکی بمنظور صدور کالا را انجام دهد.

الف۳)- قراردادهای حمل و بیمه

(۱)  قرارداد حمل

فروشنده باید به هزینه خود قرارداد حمل کالا را به نقطه توافق شده در مقصد معین از مسیر معمول و مطابق عرف منعقد نماید. اگر نقطه توافق شده وجود نداشته باشد یا در عمل معین نشده باشد فروشنده می‌تواند نقطه‌ای را در مقصد معین که برایش مناسبترین باشد انتخاب کند.

(۲)- قرارداد بیمه

وظیفه‌ای ندارد.

الف۴)- تحویل

فروشنده باید کالا را برای حمل به نقطه توافق شده در محل معین در تاریخ یا ظرف مدت توافق شده به حمل کننده‌ای که طبق بند الف ۳ با او قرارداد منعقد کرده است تحویل دهد یا اگر حمل کننده‌های بعدی وجود داشته باشند به اولین حمل کننده تحویل دهد.

ب) وظایف خریدار

ب۱)- پرداخت قیمت

خریدار باید قیمت کالا را طبق قرارداد فروش بپردازد.

ب۲)- پروانه، مجوزها و تشریفات

خریدار باید به مسئولیت و هزینه خود هر گونه پروانه ورود یا مجوز رسمی دیگر را تحصیل نماید و حسب مورد کلیه تشریفات گمرکی مربوط به ورود کالا و عبور آن را از طریق هر کشور انجام دهد.

ب۳)- قرادادهای حمل و بیمه

(۱)- قراداد حمل

کرایه حمل و حق بیمه پرداخت شده تا(مقصد تعیین شده) - CIP

ب۱- پرداخت قیمت

خریدار باید قیمت کالا راطبق قرارداد فروش بپردازد

ب۲- پروانه،مجوزها وتشریفات

خریدار باید به مسئولیت و هزینه خود هرگونه پروانه ورود یا مجوز رسمی دیگر را تحصیل نماید و حسب مورد کلیه تشریفات گرکی مربوط به ورود کالا وعبور آن از طریق هر کشوردیگر انجام دهد.

 ب۳- قراردادهای حمل و بیمه

(۱)  قرارداد حمل

وظیفه ای ندارد

(۲)- قرارداد بیمه وظیفه ای ندارد.

 الف ۴- تحویل

فروشنده باید کالا رابه منظور حمل به نقطه توافق شده درمحل ودر تاریخ معین یا ظرف مدت توافق شده،به حمل کننده ای که طبق الف ۳ با او قرارداد منعقد شده است واگر حمل کننده های بعدی وجود داشته باشند به حمل کننده اول تحویل دهد

 الف ۵- انتقال مسئولیت (ریسک)

فروشنده باید با توجه به شرایط ب۵ کلیه مسئولیت های فقدان یاخسارت وارد به کالا راتا زمانی که طبق الف۴ تحویل می شود،متقبل گردد.

الف ۶- تقسیم هزینه ها

فروشنده باید با توجه به شرایط ب۶ هزینه های زیر رابپردازد

*کلیه هزینه های مربوط به کالا تازمانی کالا طبق الف ۴ تحویل می شود و همچنین کرایه حمل وسایر هزینه ها ناشی از الف ۳(۱) از جمله هزینه ها ی بارگیر ی کالا و هر گونه مخارج تخلیه درمقصد که طبق قرارداد حمل بعهده فروشنده باشد

*هزینه های بیمه ناشی از الف ۳(۱)

*حسب مورد هز ینه های انجام تشریفات گمرکی لازم برای صدور و همچنین کلیه عوارض،مالیات ها ودیگر مخارج رسمی قابل پرداخت به هنگام صدور کالا و عبور آن از هر کشوری در صورتی که طبق قرارداد حمل بعهده فروشنده باشد

 الف ۷- اطلاع به خریدار

فروشنده باید بطور مقتضی به خریدار اطلاع بدهد که کالا طبق بند الف ۴ تحویل شده است.همچنین هر گونه اطلاع دیگری راکه لازم است تا خریدار بتواند اقدامات ضروری معمول راجهت دریافت کالا انجام دهد.

ب ۴- تحویل گرفتن

خریدار باید تحویل کالا را موقعی که طبق الف۴ تحویل می شود بپذیرد وآن رادرمحل تعیین شده از حمل کننده دریافت کند

ب ۵- انتقال مسئولیت (ریسک)

خریدار با یدکلیه مسئولیت‌های فقدان یا خسارت وارد به کالا را از زمانی که کالا طبق الف ۴ تحویل می‌شود تقبل کند.

در صورتی که خریدار در دادن اطلاع طبق ب ۷ قصور کند باید کلیه مسئولیت‌های فقدان یا خسارت وارده به کالا را از تاریخ توافق شده یا تاریخ انقضای مهلت تعیین شده برای تحویل تقبل کند البته مشروط به اینکه کالا به طور مقتضی به قرارداد اختصاص یافته باشد یعنی اینکه مشخصاً کنار گذاشته شده یا به طریق دیگری به عنوان کالای موضوع قرارداد مشخص شده باشد.

ب۶ تقسیم هزینه‌ها

فروشنده باید با توجه به شرایط الف ۳(۱) هزینه‌های زیر را بپردازد:

*کلیه هزینه های مربوط به کالااز زمانی که طبق الف ۴ تحویل می شود

*کلیه هزینه ها و مخارج مربوط به کالا حین حمل تاورود به مقصد تعیین شده مگر اینکه چنین هزینه ها و مخارجی طبق قرارداد حمل بعهده فروشنده باشد

*هزینه های تخلیه مگر اینکه طبق قرارداد حمل چنین هزینه ها و مخارجی بعهده فروشنده است

درصورتی که خریدار طیق بند ۷ اطلاع نداده باشد کلیه هزینه های اضافی مربوط به کالا از تاریخ توافق شده یا تاریخ انقضای مهلت مقرر برای ارسال کالا البته مشروط بر اینکه کالا به طریق مقتضی به قرارداد اختصاص یافته با شد یعنی مشخصاً کنار گذاشته شده یا به عنوان کالای موضوع قرارداد مشخص شده باشد

*حسب مورد کلیه عوارض مالیات و سایر مخارج همچنین هزینه های پرداختی مربوط به انجام تشریفات گمرکی برای ورود کالا ودر صورت لزوم برای عبور آن از هر کشوری مگر اینکه اینگونه پرداخت ها مشمول مبلغ قرارداد حمل باشد.

ب ۷- اطلاع به فروشنده

خریدار باید در مواردی که ملزم به تعیین زمان برای ارسال کالا ویا مقصد می باشد مراتب را بطور مقتضی به فروشنده اطلاع دهد.

الف ۸- مدرک تحویل،سند حمل یا پیام الکتریکی معادل آن

فروشنده باید به هزینه خود،در صورتی که معمول باشد سند متداول حمل (مثلاً) یک بار نامه قابل معامله،یک راه نامه دریایی غیر قابل معامله،یک سندآبراه داخلی،یک راه نامه هوایی،یک سند حمل مرکب)رابرای خریدارفراهم کند.

در صورتی که خریدار و فروشنده بر مکاتبه الکتریکی توافق کرده اند،سند مورد اشاره در پاراگراف پیشین رامی توان با یک پیام مبادله داده های الکتریکی معادل آن (EDI)  جایگزین کرد.

الف ۹ بازبینی،بسته بندی،علامت گذاری

فروشنده باید هزینه آن دسته از عملیات بازبینی را (ازقبیل بازبینی کیفیت،اندازه گیری،توزین،شمارش) که برای تحویل کالاطبق بند الف۴ ضروری اند بپردازد

فروشنده باید به هر هزینه خود بسته بندی لازم رابرای حمل کالایی که خود ترتیب حمل آن راداده است انجام دهد (مگر اینکه بارگیری کالای موضوع قرارداد برای تجارت خاصی بدون بسته بندی متداول باشد)بسته بندی باید به نحومناسبی علامت گذاری شده باشد)

 الف ۱۰- سایر وظایف

فروشنده باید به تقاضای،مسئولیت و هزینه خریدار درگر فتن اسناد یا پیام های الکتریکی معادل آن (بجز آنچه در بند الف ۸ ذکر شده)که در کشور محل ارسال و/ یا مبدا صادر یا مخابره می شود وخریدار برای واردات کالاودرصورت لزوم برای عبور کالا از طریق کشور دیگر بدان نیاز دارد به خریدار کمک کند.

فروشنده باید بنا به تقاضای خریدا راطلاعات لازم رابرای تحصیل بیمه مازاد کالادراختیار وی قرار میدهد.

ب۸- مدرک تحویل،سند حمل،پیام الکترونیکی معادل آن

خریدار باید سند حمل راطبق الف ۸ درصورتی که درصورتی مطابق با قرارداد باشد بپذیرد.

 ب۹- بازرسی کالا

خریدار باید هزینه بازرسی قبل از حمل رابه جز در مواردی که به دستور مسئولین کشور صادره کننده اجباری باشد بپردازد.

ب۱۰ سایر وظایف

تحویل در مرز (محل تعیین شده) - DAF  DAF(…named plase)   

 تحویل درمرز (محل تعیین شده)

تحویل درمرز یعنی زمانی وظیفه فروشنده به اتمام می رسد که کالارا پس از ترخیص برای صدور روی وسیله نقلیه بدون اینکه تخلیه شود در اختیار خریدار قرار دهد ولی بدون انجام ترخیص برای ورود به نقطه و محل تعیین شده در مرز البته قبل از مرز کشور صادره کننده بکار برد.بنابراین تعیین دقیق مرز مورد نظر با ذکر نقطه و محل آن دراین اصطلاح اهمیت حیاتی دارد.

البته اگر طرفین قصد داشته باشند که فروشنده مسئولیت تخلیه کالااز وسیله حمل و هزینه آن رامتقبل شود باید این موضوع صراحتاً درقرارداد فروش نوشته شود

این اصطلاح رامیتوان بدون توجه به نوع حمل موقعی که قرار است کالا در مرز زمینی تحویل شود بکاربرد. اگر تحویل دربندر مقصد روی عرشه کشتی یا در لنگرگاه انجام میشود باید از اصطلاحات DESیاDEQ استفاده کرد.

الف وظایف فروشنده

الف ۱- تهیه کالا طبق قرارداد

فروشنده باید قرارداد وسیاهه بازرگانی یا پیام الکترونیکی آن راطبق فرارداد فروش همراه با هر سند مطابقت دیگری که درقرارداد الزامی است تهیه کند.

 الف۲- پروانه ها،مجوز ها و تشریفات

فروشنده باید به هزینه ومسئولیت خود هرگونه پروانه صدور یادیگر مجوزهای رسمی،یا هر نوع سند دیگری را که لازم است تاکالا رادر اختیار خریدار بگذارد،تحصیل نماید وحسب مورد کلیه تشریفات گمرکی لازم برای صدور کالا به محل تحویل تعیین شده درمرز و،درصدور لزوم عبور کالا از طریق کشور دیگر راانجام دهد.

الف۳-قراردادهای حمل و بیمه

(۱)- قراردادحمل

یک فروشنده باید به هزینه خود قرارداد حمل کالا به نقطه تعیین شده درمحل تحویل درمرز منعقد کند درصورتی که در محل تحویل تعیین شده در مرز نقطه ای مورد توافق قرارنگرفته ویا درعمل تعیین شده نقطه ای را که برای منظورش مناسب ترین باشد انتخاب کند

۲ البته درصورت درخواست خریدار،فروشنده می تواند با مسئولیت و هزینه خریدار برای ادمه حمل کالا ورای محل تعیین شده درمرز تا مقصد نهایی درکشور وارده کننده تعیین شده توسط خریدا رقرارداد ادامه حمل رابا شرایط معمول منعقد نماید درصورت استنکاف از چنین قراردادی باید خریدار رابه موقع از این موضوع مطلع کند.

۲ قراردا د بیمه

وظیفه ندارد

الف ۴- تحویل

فروشنده باید کالا راروی وسیله حمل (بدون تخلیه)درمحل تحویل درمرز درتاریخ مقرر یا ظرف مهلت مقرر دراختیار خریدار قرار دهد.

 ب- وظایف خریدار

ب-۱- پرداخت قیمت

خریدار باید قیمت کالا راطبق قرارداد فروش بپردازد

ب۲- پروانه ها،مجوزها وتشریفات

خریدار باید به مسئولیت و هزینه خود هرگونه پروانه ورود یا دیگر اسنادومجوز رسمی بگیرد و حسب مورد کلیه تشریفات گرکی مربوط به ورود کالا ودر صورت لزوم تشرتفات حمل ونقل بعدی را انجام دهد.

ب۳- قراردادهای حمل و بیمه

(0) قرارداد حمل وظیفه ای ندارد

(۲)- قرارداد بیمه وظیفه ای ندارد.درقبال فروشنده

ب ۴- تحویل گرفتن

خریدار باید هنگامی که طبق الف ۴ تحویل می شود آن را تحویل بگیرد

الف ۵- انتقال مسئولیت (ریسک)

فروشنده باید با توجه به شرایط ب۵ کلیه مسئولیت های فقدان یاخسارت وارد به کالا راتا زمانی که طبق الف۴ تحویل می شود،متقبل گردد.

الف ۶- تقسیم هزینه ها

فروشنده باید با توجه به شرایط ب۶ هزینه های زیر رابپردازد

*علاوه بر مخارج ناشی از بند الف ۳ (!) کلیه هزینه های مربوط به کالا تازمانی که طبق بند الف ۴ تحویل می شود

*حسب مورد هز ینه های انجام تشریفات گمرکی لازم برای صدور و همچنین کلیه عوارض،مالیات ها ودیگر مخارج رسمی قابل پرداخت به هنگام صدور کالا و عبور آن از هر کشوری در صورت لزوم برای عبور کالا از طریق کشور دیگر قبل از تخویل آن طبق الف قرارداد حمل ۴ی که طبق بعهده فروشنده باشد.

 الف ۷- اطلاع به خریدار

فروشنده باید بطور مقتضی به خریدار اطلاع بدهد که کالا طبق بند الف ۴ تحویل شده است.همچنین هر گونه اطلاع دیگری راکه لازم است تا خریدار بتواند اقدامات ضروری معمول راجهت دریافت کالا انجام دهد.

ب۵- انتقال مسئولیت (ریسک)

خریدار با یدکلیه مسئولیت‌های فقدان یا خسارت وارد به کالا را از زمانی که کالا طبق الف ۴ تحویل می‌شود تقبل کند.

در صورتی که خریدار در دادن اطلاع طبق ب ۷ قصور کند باید کلیه مسئولیت‌های فقدان یا خسارت وارده به کالا را از تاریخ توافق شده یا تاریخ انقضای مهلت تعیین شده برای تحویل تقبل کند البته مشروط به اینکه کالا به طور مقتضی به قرارداد اختصاص یافته باشد یعنی اینکه مشخصاً کنار گذاشته شده یا به طریق دیگری به عنوان کالای موضوع قرارداد مشخص شده باشد.

ب۶ تقسیم هزینه‌ها

خریدار باید هزینه ها ی زیر رابپردازد کلیه هزینه های مربوط به کالااز زمانی که طبق الف ۴ تحویل می شود.

*کلیه هزینه ها و مخارج مربوط به کالا حین حمل تاورود به مقصد تعیین شده مگر اینکه چنین هزینه ها و مخارجی طبق قرارداد حمل بعهده فروشنده باشد.

هزینه های تخلیه مگر اینکه طبق قرارداد حمل چنین هزینه ها و مخارجی بعهده فروشنده است.

درصورتی که خریدار طیق بند ۷ اطلاع نداده باشد کلیه هزینه های اضافی مربوط به کالا از تاریخ توافق شده یا تاریخ انقضای مهلت مقرر برای ارسال کالا البته مشروط بر اینکه کالا به طریق مقتضی به قرارداد اختصاص یافته با شد یعنی مشخصاً کنار گذاشته شده یا به عنوان کالای موضوع قرارداد مشخص شده باشد.

*حسب مورد هزینه انجام تشریفات گمرکی همچنین عوازض مالیات و سایر مخارج که بابت ورودکالاو حمل بعدی آن قابل پرداخت باشد.

ب ۷- اطلاع به فروشنده

خریدار باید در مواردی که ملزم به تعیین زمان در مدت توافق شده و یا نقطه تحویل گرفتن درمحل معین می باشدباید مراتب را بطور مقتضی به فروشنده اطلاع دهد.

الف ۸- مدرک تحویل،سند حمل یا پیام الکتریکی معادل آن

فروشنده باید به هزینه خود،سند متداول یا مدرک دیگر تحویل کالا درمحل تعیین شده درمرز راطبق الف ۳(۱) برای خریدار فراهم کند فروشنده باید به تقاضای مسئولیت و هزینه خریدار درصورت توافق طرفین به ادامه حمل ورای مرز طبق الف ۳ (۱)دو سند حمل مرکب برای وی فراهم کند این سند معمولاً درکشور محل ارسال کالا گرفته میشود و طبق شرایط متداول حمل ارسال درکشور مذکور تامحل مقصد نهایی در کشور ورود تعیین شده از سوی خریدار راشامل میشود صورتی که خریدار و فروشنده بر مکاتبه الکتریکی توافق کرده اند،سند مورد اشاره در پاراگراف پیشین رامی توان با یک پیام مبادله داده های الکتریکی معادل آن (EDI)  جایگزین کرد.

الف ۹ بازبینی،بسته بندی،علامت گذاری

فروشنده باید هزینه آن دسته از عملیات بازبینی را (ازقبیل بازبینی کیفیت،اندازه گیری،توزین،شمارش) که برای تحویل کالاطبق بند الف۴ ضروری اند بپردازد.

به هر هزینه خود بسته بندی لازم رابرای حمل کالایی که خود ترتیب حمل آن راداده است انجام دهد (مگر اینکه بارگیری کالای موضوع قرارداد برای تجارت خاصی بدون بسته بندی متداول باشد)بسته بندی باید به نحومناسبی علامت گذاری شده باشد)

 الف ۱۰- سایر وظایف

فروشنده باید به تقاضای،مسئولیت و هزینه خریدار درگر فتن اسناد یا پیام های الکتریکی معادل آن (بجز آنچه در بند الف ۸ ذکر شده)که در کشور محل ارسال و/ یا مبدا صادر یا مخابره می شود وخریدار برای واردات کالاودرصورت لزوم برای عبور کالا از طریق کشور دیگر بدان نیاز دارد به خریدار کمک کند.

فروشنده باید بنا به تقاضای خریدا راطلاعات لازم رابرای تحصیل بیمه مازاد کالادراختیار وی قرار میدهد.

ب۸- مدرک تحویل،سند حمل،پیام الکترونیکی معادل آن

خریدار باید سند حمل و یا دبگر گواهی های تحوبل راطبق الف ۸ بپذیرد.

 ب۹- بازرسی کالا

خریدار باید هزینه بازرسی قبل از حمل رابه جز در مواردی که به دستور مسئولین کشور صادره کننده اجباری باشد بپردازد.

 ب۱۰ سایر وظایف

خریدار باید کلیه هزینه ها و مخارج مربوط به اخذ اسناد یا پیام ها ی الکترونیکی معادل آن راکه دربید الف ۱۰آمده بپردازد و هز ینه هایی راکه فروشنده به هنگام کمک در ابن مورد متقبل شده است به وی باز پرداخت نماید. خریدا رباید بنابه تقاضای فروشنده،و به مسئولیت و هزینه خریدار مجوز کنترل ارز اجاره نامه ها،سابر اسناد یا نسخ گواهی شده آنها یا آدرس مقصد نهایی کالا درکشور ورود رایه منظور دریافت سند حمل ونقل مرکب یا هر گونه سند دیگری که دربند الف ۸ درنظر گرفته شده است را برای فروشنده فراهم کند 

تحویل از کشتی (بندر مقصد تعیین شده) - DES

DES(named port of destination)

تحویل از کشتی (بندر مقصد تعیین شده)

تحویل از کشتی یعنی اینکه فروشنده کالا راقبل از ترخیص برای ورود درروی کشتی دربندرمقصد تعیین شده دراختیار خریدار قرار دهد فروشنده باید کلیه هزینه هاو مسئولیت های مربوط به آوردن کالا به بندر مقصد قبل از تخلیه رامتقبل شود اگر طرفین قصد داشته باشند که فروشنده هزینه ها و مسئولیت تخلیه کالا اربعهده بگیرد باید از اصطلاح DEQاستفاده کنند.

این اصطلاح فقط موقعی که کالا از طریق دریا یا آبراه داخلی یا حمل مرکب روی کشتی دربندر مقصد تحویل می شود باید بکار برده شود.

الف ۱- تهیه کالاطبق قرارداد

فروشنده باید کالا وسیاهه بازرگانی یا پیام الکترونیک معادل آن را طبق قرارداد همراه با هر سند مطابقت دیگری که درقرارداد الزامی است،تهیه نماید.

الف۲- پروانه ها،مجوز ها وتشریفات

فروشنده باید به مسئولیت و هزینه خود هر گونه پروانه صدور یا مجوز رسمی دیگر را تحصیل نماید و حسب مورد کلیه تشریفات گمرکی لازم برای صدور کالاو عبور آن را از طریق هر کشور انجام.

 الف۳- قراردادهای حمل و بیمه

(۲)  قرارداد حمل

فروشنده باید به هزینه خود قرارداد حمل کالا را به نقطه تعیین شده در بندر مقصد تعیین شده منعقد.در صورتی که نقطه ای موردتوافق قرار نگرفته یا عملاً تعیین نشده باشد،فروشنده می توانددر بندر مقصد تعیین شده نقطه ای را که برای منظورش مناسب ترین باشد انتخاب کند.

 (۲)- قراردادبیمه

وظیفه ای ندارد

الف ۴- تحویل

فروشنده باید کالا رادر تاریخ مقرر یا ظرف مهلت مقرر بر روی کشتی درنقطه تخلیه مذکور دربند الف ۳(۱) ذزبتدر مقصد تعیین شده و درشرایطی که امکان انتقال کالااز کشتی به وسیله تجهتیزات تخلیه ای متناسب با ماهیت کالا وجودداشته باشد دراختیار خریدار قرار می دهد.

ب۱-پرداخت قیمت

خریدار باید قیمت کالا راطبق قرارداد فروش بپردازد.

ب۲- پروانه،مجوزها وتشریفات

خریدار باید به مسئولیت و هزینه خود هرگونه پروانه واردات یا مجوز رسمی دیگر را تحصیل نماید و حسب مورد کلیه تشریفات گرکی مربوط به ورود کالا را انجام دهد.

 ب۳- قراردادهای حمل و بیمه

(۳)  قرارداد حمل

وظیفه ای ندارد

(۲)- قرارداد بیمه وظیفه ای ندارد (درقبال فروشنده).

 ب ۴- تحویل گرفتن

خریدار باید هنگامی که کالا مطابق بند الف ۴ تحویل می شود آن راتحویل بگیرد.

 الف ۵- انتقال مسئولیت (ریسک)

فروشنده باید با توجه به شرایط ب۵ کلیه مسئولیت های فقدان یاخسارت وارد به کالا راتا زمانی که طبق الف۴ تحویل می شود،متقبل گردد.

الف ۶- تقسیم هزینه ها

فروشنده باید با توجه به شرایط ب۶ هزینه های زیر رابپردازد.

کلیه هزینه های مربوط به کالا تازمانی کالا طبق الف ۴ تحویل می شود و همچنین کرایه حمل وسایر هزینه ها ناشی از الف ۳(۱) از جمله هزینه ها ی بارگیری کالا و هر گونه مخارج تخلیه درمقصد که طبق قرارداد حمل بعهده فروشنده باشد.

هزینه های بیمه ناشی از الف ۳(۱)

*حسب مورد هز ینه های انجام تشریفات گمرکی لازم برای صدور و همچنین کلیه عوارض،مالیات ها ودیگر مخارج رسمی قابل پرداخت به هنگام صدور کالا و عبور آن از هر کشوری در صورتی که طبق قرارداد حمل بعهده فروشنده باشد.

 الف ۷- اطلاع به خریدار

فروشنده باید بطور مقتضی به خریدار اطلاع بدهد که کالا طبق بند الف ۴ تحویل شده است.همچنین هر گونه اطلاع دیگری راکه لازم است تا خریدار بتواند اقدامات ضروری معمول راجهت دریافت کالا انجام دهد.

 الف ۸- مدرک تحویل،سند حمل یا پیام الکتریکی معادل آن

فروشنده باید به هزینه خود،در صورتی که معمول باشد سند متداول حمل (مثلاً) یک بار نامه قابل معامله،یک راه نامه دریایی غیر قابل معامله،یک سندآبراه داخلی،یک راه نامه هوایی،یک سند حمل مرکب)رابرای خریدارفراهم کند.

در صورتی که خریدار و فروشنده بر مکاتبه الکتریکی توافق کرده اند،سند مورد اشاره در پاراگراف پیشین رامی توان با یک پیام مبادله داده های الکتریکی معادل آن (EDI)  جایگزین کرد.

ب۸- مدرک تحویل،سند حمل،پیام الکترونیکی معادل آن

خریدار باید سند حمل راطبق الف ۸ درصورتی که درصورتی مطابق با قرارداد باشد بپذیرد.

 ب۵- انتقال مسئولیت (ریسک)

خریدار با یدکلیه مسئولیت‌های فقدان یا خسارت وارد به کالا را از زمانی که کالا طبق الف ۴ تحویل می‌شود تقبل کند.

در صورتی که در دادن اطلاع طبق ب ۷ قصور کند باید کلیه مسئولیت‌های فقدان یا خسارت وارده به کالا را از تاریخ توافق شده یا تاریخ انقضای مهلت تعیین شده برای تحویل گر فتن متقبل کند البته مشروط به اینکه کالا به طور مقتضی به قرارداد اختصاص یافته باشد یعنی اینکه مشخصاً کنار گذاشته شده یا به طریق دیگری به عنوان کالای موضوع قرارداد مشخص شده باشد.

ب۶ تقسیم هزینه‌ها

خریدار باید هزینه ها ی زبر را بپردازد.

*کلیه هزینه های مربوط به کالااز زمانی که طبق الف ۴ تحویل می شود از جمله مخارج عملیات تخلیه که برا ی تحویل گرفتن کالا از کشتی لازم است

*کلیه هزینه ها مربوط به کالا ا ززمانی که طبق الف ۴ دراختیار خریدار قرار داده شده است یا از از اطلاع دادن طبق ب ۷ قصور کند البته مشروط براینکه کالا به طریق مقتضی به قرارداد اختصاص یافته باشد یعنی مشخصاً کنارگذاشته شده یا بعنوان کالا ی موضوع قرار داد مشخص شده باشد.

*حسب مورد هزینه انجام تشریفات گمرکی همچنین عوارض مالیات ها و سایر مخارج که بابت ورود کالا قابل پرداخت باشد.

 ب ۷- اطلاع به فروشنده

خریدار باید در مواردی که ملزم به تعیین زمان تحویل طرف مدت توافق شده و یا نقطه تحویل طرف مدت توافق شده و یا نقطه گر فتن در مقصد معین می باشد مراتب رابطور مقتضی به فروشنده اطلاع دهد.

ب ۸- مدرک تحویل، سند حمل، یا پیام الکترونیکی معادل آن

خریدار باید حواله تحویل یا سند حمل را طبق الف ۸ قبول کند.

 الف ۹ بازبینی،بسته بندی،علامت گذاری

فروشنده باید هزینه آن دسته از عملیات بازبینی را (ازقبیل بازبینی کیفیت،اندازه گیری،توزین،شمارش) که برای تحویل کالاطبق بند الف۴ ضروری اند بپردازد.

فروشنده باید به هزینه خود بسته بندی لازم رابرای حمل کالاانجام دهد (مگر اینکه بارگیری کالای موضوع قرارداد برای تجارت خاصی تحویل از کشتی (بندر مقصد تعیین شده) - DES

بدون بسته بندی متداول باشد)بسته بندی باید به نحومناسبی علامت گذاری شده باشد).

DES(named port of destination)

 تحویل از کشتی (بندر مقصد تعیین شده)

تحویل از کشتی یعنی اینکه فروشنده کالا راقبل از ترخیص برای ورود درروی کشتی دربندرمقصد تعیین شده دراختیار خریدار قرار دهد فروشنده باید کلیه هزینه هاو مسئولیت های مربوط به آوردن کالا به بندر مقصد قبل از تخلیه رامتقبل شود اگر طرفین قصد داشته باشند که فروشنده هزینه ها و مسئولیت تخلیه کالا اربعهده بگیرد باید از اصطلاح DEQاستفاده کنند.

این اصطلاح فقط موقعی که کالا از طریق دریا یا آبراه داخلی یا حمل مرکب روی کشتی دربندر مقصد تحویل می شود باید بکار برده شود.

الف ۱- تهیه کالاطبق قرارداد

فروشنده باید کالا وسیاهه بازرگانی یا پیام الکترونیک معادل آن را طبق قرارداد همراه با هر سند مطابقت دیگری که درقرارداد الزامی است،تهیه نماید.

الف۲- پروانه ها،مجوز ها وتشریفات

فروشنده باید به مسئولیت و هزینه خود هر گونه پروانه صدور یا مجوز رسمی دیگر را تحصیل نماید و حسب مورد کلیه تشریفات گمرکی لازم برای صدور کالاو عبور آن را از طریق هر کشور انجام.

 الف۳- قراردادهای حمل و بیمه

(۲)  قرارداد حمل

فروشنده باید به هزینه خود قرارداد حمل کالا را به نقطه تعیین شده در بندر مقصد تعیین شده منعقد.در صورتی که نقطه ای موردتوافق قرار نگرفته یا عملاً تعیین نشده باشد،فروشنده می توانددر بندر مقصد تعیین شده نقطه ای را که برای منظورش مناسب ترین باشد انتخاب کند.

 (۲)- قراردادبیمه

وظیفه ای ندارد

الف ۴- تحویل

فروشنده باید کالا رادر تاریخ مقرر یا ظرف مهلت مقرر بر روی کشتی درنقطه تخلیه مذکور دربند الف ۳(۱) ذزبتدر مقصد تعیین شده و درشرایطی که امکان انتقال کالااز کشتی به وسیله تجهتیزات تخلیه ای متناسب با ماهیت کالا وجودداشته باشد دراختیار خریدار قرار می دهد.

ب۱-پرداخت قیمت

خریدار باید قیمت کالا راطبق قرارداد فروش بپردازد.

ب۲- پروانه،مجوزها وتشریفات

خریدار باید به مسئولیت و هزینه خود هرگونه پروانه واردات یا مجوز رسمی دیگر را تحصیل نماید و حسب مورد کلیه تشریفات گرکی مربوط به ورود کالا را انجام دهد.

 ب۳- قراردادهای حمل و بیمه

(۳)  قرارداد حمل

وظیفه ای ندارد

(۲)- قرارداد بیمه وظیفه ای ندارد (درقبال فروشنده).

 ب ۴- تحویل گرفتن

خریدار باید هنگامی که کالا مطابق بند الف ۴ تحویل می شود آن راتحویل بگیرد.

 الف ۵- انتقال مسئولیت (ریسک)

تحویل در اسکله (بندر مقصد تعیین شده) - DEQ

 

DEQ(…named port of destination)

 تحویل در اسکله (بندر مقصد تعیین شده)

تحویل در اسکله یعنی اینکه فروشنده کالا را قبل از ترخیص برای ورود دراسکه (بارانداز)دربندر مقصدتعیین شده دراختیار خریدار قرار دهد فروشنده باید هزینه ها و مسئولیت مربوط به آوردن کالا به بندر مقصد تعیین شده و تخلیه راملزم میسازد کالا رابرای ورود و ترخیص آماده نموده و کلیه تشریفات گمرکی راانجام دهد و عوارض مالیات ها و سایر مخارج مربرط به ورود رابپردازد.

این مورد بر خلاف نسخه قبلی اینکوترمز می باشد که فروشنده ملزم به انجام ترخیص برای ورود کالا بود اگر طرفین قصد داشته باشند که وظایف فروشنده پرداخت تمام یا قسمتی از هزینه های ورود کالا راشامل شود باید این موضوع راصراحتاً درقرارداد فروش بنویسند.

این اصطلاح فقط درصورتی که کالا از طریق دریا یا آبراه داخلی یا حمل مرکب ارسال واز کشتی روی اسکله (بارانداز) در بندر مقصد تخلیه می شود کاربرد دارد.البته اگر طرفین قصد داشته باشند که وظایف فروشنده شامل مسئولیت و هزینه ها ی جابجائی کالا از اسکله به مخل دیگر (انبار،پایانه،ایستگاه حمل وغیره) در داخل یا بیرون از بندر بشود باید از اصطلاحات DDU, DDPاستفاده کنند.

الف- وظایف فروشنده

 الف ۱- تهیه کالا

فروشنده باید کالا وسیاهه بازرگانی یا پیام الکترونیک معادل آن را طبق قرارداد همراه با هر سند مطابقت دیگری که درقرارداد الزامی است،تهیه نماید.

الف۲- پروانه ها،مجوز ها وتشریفات

فروشنده باید به مسئولیت و هزینه خود هر گونه پروانه صدور یا مجوز رسمی دیگر را تحصیل نماید و حسب مورد کلیه تشریفات گمرکی لازم برای صدور کالاو عبور آن را از طریق هر کشور انجام.

 الف۳- قراردادهای حمل و بیمه

(۳)  قرارداد حمل

فروشنده باید به هزینه خود قرارداد حمل کالا را به نقطه تعیین شده در بندر مقصد تعیین شده منعقد.در صورتی که نقطه ای موردتوافق قرار نگرفته یا عملاً تعیین نشده باشد،فروشنده می توانددر بندر مقصد تعیین شده نقطه ای را که برای منظورش مناسب ترین باشد انتخاب کند.

 (۲)- قراردادبیمه

وظیفه ای ندارد

الف ۴- تحویل

فروشنده باید کالا رادر تاریخ مقرر یا ظرف مهلت مقرر بر روی کشتی درنقطه تخلیه مذکور دربند الف ۳(۱) ذزبتدر مقصد تعیین شده و درشرایطی که امکان انتقال کالااز کشتی به وسیله تجهتیزات تخلیه ای متناسب با ماهیت کالا وجودداشته باشد دراختیار خریدار قرار می دهد.

الف ۵- انتقال مسئولیت (ریسک)

فروشنده باید با توجه به ب۵ کلیه مسئولیتهای فقدان یا خسارت وارد به کالا را تا هنگامی که کالا طبق ب۴ تحویل می شود تقبل کند.

 

ب- وظایف خریدار

ب۱-پرداخت قیمت

خریدار باید قیمت کالا راطبق قرارداد فروش بپردازد.

ب۲- پروانه،مجوزها وتشریفات

خریدار باید به مسئولیت و هزینه خود هرگونه پروانه واردات یا مجوز رسمی دیگر را تحصیل نماید و حسب مورد کلیه تشریفات گرکی مربوط به ورود کالا را انجام دهد.

 ب۳- قراردادهای حمل و بیمه

(۴)  قرارداد حمل

وظیفه ای ندارد

(۲)- قرارداد بیمه وظیفه ای ندارد (درقبال فروشنده).

 ب ۴- تحویل گرفتن

خریدار باید هنگامی که کالا مطابق بند الف ۴ تحویل می شود آن راتحویل بگیرد.

 ب ۵- انتقال مسئولیت (ریسک)

خریدار باید کلیه مسئولیتهای فقدان یا خسارت وارد بر کالا را از زمانی که کالا طبق الف۴ به او تحویل می شود تقبل کند.

در صورتی که در دادن اطلاع طبق ب۷ قصور کند،خریدار باید کلیه مسئولیتهای فقدان یا خسارت وارد بر کالا را از تاریخ توافق شده یا تاریخ انقضای مهلت توافق شده برای تحویل گرفتن تقبل کند، البته مشروط بر اینکه کالا بطور مقتضی به قرارداد اختصاص یافته باشد،یعنی اینکه مشخصا کنار گذاشته شده یا به طریق دیگری به عنوان کالای موضوع قرارداد مشخص شده باشد.

الف ۶- تقسیم هزینه ها

فروشنده باید با توجه به شرایط بند ب۶ هزینه های زیر رابپردازد.

کلیه هزینه های مربوط به کالا تازمانی کالا طبق الف ۴ تحویل می شود و همچنین کرایه حمل وسایر هزینه ها ناشی از الف ۳(۱) از جمله هزینه ها ی بارگیر ی کالا و هر گونه مخارج تخلیه درمقصد که طبق قرارداد حمل بعهده فروشنده باشد

هزینه های بیمه ناشی از الف ۳(۱)

*حسب مورد هز ینه های انجام تشریفات گمرکی لازم برای صدور و همچنین کلیه عوارض،مالیات ها ودیگر مخارج رسمی قابل پرداخت به هنگام صدور کالا و عبور آن از هر کشوری در صورتی که طبق قرارداد حمل بعهده فروشنده باشد.

 الف ۷- اطلاع به خریدار

فروشنده باید بطور مقتضی به خریدار اطلاع بدهد که کالا طبق بند الف ۴ تحویل شده است.همچنین هر گونه اطلاع دیگری راکه لازم است تا خریدار بتواند اقدامات ضروری معمول راجهت دریافت کالا انجام دهد.

 الف ۸- سند حمل یا پیام الکتریکی معادل آن

فروشنده باید به هزینه خود،در صورتی که معمول باشد سند متداول حمل (مثلاً) یک بار نامه قابل معامله،یک راه نامه دریایی غیر قابل معامله،یک سندآبراه داخلی،یک راه نامه هوایی،یک سند حمل مرکب)رابرای خریدارفراهم کند.

در صورتی که خریدار و فروشنده بر مکاتبه الکتریکی توافق کرده اند،سند مورد اشاره در پاراگراف پیشین رامی توان با یک پیام مبادله داده های الکتریکی معادل آن (EDI)  جایگزین کرد.

ب۶ تقسیم هزینه‌ها

خریدار باید هزینه ها ی زبر را بپردازد

*کلیه هزینه های مربوط به کالااز زمانی که طبق الف ۴ تحویل می شود از جمله مخارج عملیات تخلیه که برای تحویل گرفتن کالا

تحویل بدون پرداخت عوارض و حقوق گمرکی - DDU    DDU(… named plave of destinatio)

تحویل بدون پرداخت عوارض و حقوق گمرکی (مقصد تعیین شده)

 «تحویل بدون پرداخت عوارض و حقوق گمرکی» یعنی فروشنده کالا را بدون ترخیص برای واردات و بدون تخلیه از وسیله نقلیه در مقصد تعیین شده تحویل دهد. فروشنده باید کلیه هزینه‌ها و مسئولیت بردن کالا به مقصد مذکور را بپذیرد. بجز، هرگونه «عوارضی» (این واژه شامل وظیفه و مسئولیت انجام تشریفات گمرکی و پرداخت هزینه تشریفات، عوارض گمرکی، مالیات و سایر مخارج) که مربوط به واردات کشور مقصد باشد (حسب مورد) چنین «عوارضی» و همچنین هرگونه هزینه و مسئولیتی که ناشی از قصور خریدار در ترخیص به موقع کالا برای واردات باشد، بعهده خریدار می باشد.

الیته اگر طرفین مایل باشند که فروشنده تشریفات گمرکی را انجام دهد و هزینه ها و مسئولیتهای ناشی از آن و همچنین برخی از هزینه‌های قابل پرداخت بابت ورود کالا را نیز بعهده بگیرد، باید این موضوع صراحتا در قرارداد فروش ذکر گردد.

این اصطلاح بدون توجه به نوع حمل قابل استافده است. ولی موقعی که تحویل در بندر مقصد روی کشتی یا در اسکله (بارانداز) انجام می شود باید اصطلاحات DESو DEQ بکار برده شود.

 الف ۱- وظایف فروشنده

الف ۱) تهیة کالا طبق قرارداد

فروشنده باید کالا وسیاهه بازرگانی یا پیام الکترونیکی معادل آن را طبق قرارداد فروش همراه با هر گونه سند مطابقت دیگری که درقرارداد الزامی است،تهیه نماید.

الف۲- پروانه ها،مجوز ها وتشریفات

فروشنده باید به مسئولیت و هزینه خود هر گونه پروانه صدور یا مجوز رسمی یا هر سند دیگر را بگیرد و بر حسب مورد کلیه تشریفات گمرکی لازم برای صدور کالاو در صورت لزوم عبور آن را از طریق کشور دیگر را انجام دهد.

الف ۳- قراردادهای حمل و بیمه

(۱) - قرار داد حمل

 فروشنده باید به هزینه خود قرار داد حمل کالا به مقصد تعیین شده را منعقد کند. اگر نقطه ای مورد توافق قرار نگرفته و یا عملا تعیین نشده باشد، فروشنده می تواند در محل مقصد تعیین شده نقطه ای را که برای منظورش مناسب ترین باشد انتخاب کند.

(۲) - قرار داد بیمه

  وظیفه ای ندارد.

الف ۴- تحویل

فروشنده باید کالا در اختیار خریدار یا شخص دیگری که توسط خریدار معرفی کرده است روی وسیله حمل بدون تخلیه در مقصد تعیین شده در تاریخ یا ظرف مدت توافق شده برای تحویل، قرار دهد.

ب - وظایف خریدار

ب ۱- پرداخت قیمت

خریدار باید قیمت کالا را طبق قرارداد فروش بپردازد.

ب ۲- پروانه ها، مجوزها و تشریفات

خریدار باید به هزینه و مسئولیت خود هر گونه پروانه واردات یا مجوزهای رسمی یا اسناد دیگر را بگیرد و حسب مورد کلیه تشریفات گمرکی مربوط به ورود کالا را انجام دهد.

تحویل با پرداخت عوارض و حقوق گمرکی – DDP

تحویل با پرداخت عوارض و حقوق گمرکی(مقصد تعیین شده)

«تحویل با پرداخت عوارض و حقوق گمرکی» یعنی فروشنده کالا را پس از ترخیص برای واردات و بدون تخلیه از وسیله حمل در مقصد تعیین شده تحویل دهد. فروشنده باید کلیه هزینه‌ها و مسئولیتهای مربوط به بردن کالا به آن مقصد را تقبل کند از جمله حسب مورد هر گونه «عوارض»(این واژه شامل وظیفه و مسئولیت انجام تشریفات گمرکی و پرداخت هزینه تشریفات، عوارض گمرکی، مالیات و سایر مخارج می شود) که مربوط به واردات به کشور مقصد می‌باشد.

در حالی که اصطلاح EXW بیانگر حداقل وظیفه فروشنده می‌باشد، اصطلاح DDP حداکثر وظیفه را نشان می‌دهد.

این اصطلاح را در صورتی که فروشنده بطور مستقیم یا غیر مستقیم قادر به تحصیل پروانه واردات نیست، نباید بکار برد.

اگر طرفین مایل باشند پرداخت برخی از هزینه‌ها(مانند مالیات ارزش افزوده) از وظایف فروشنده مستثنی کنند باید این موضوع را صراحتا در فرارداد فروش بنویسند.

اگر طرفین قصد دارند خریدار کلیه مسئولیت و هزینه‌های واردات را بعهده داشته باشد باید از اصطلاح DDU استفاده کنند.

این اصطلاح را بدون توجه به نوع حمل می‌‌توان بکار برد ولی در مواردی که تحویل در بندر مقصد روی کشتی یا روی اسکله(بارانداز) انجام می گیرد باید از اصطلاحات DES  یا DEQ استفاده شود.

 الف ۱- وظایف فروشنده

الف ۱) تهیة کالا طبق قرارداد

فروشنده باید کالا وسیاهه بازرگانی یا پیام الکترونیکی معادل آن را طبق قرارداد فروش همراه با هر گونه سند مطابقت دیگری را که ممکن است درقرارداد الزامی باشد،تهیه نماید.

الف۲- پروانه ها،مجوز ها وتشریفات

فروشنده باید به مسئولیت و هزینه خود هر گونه پروانه صادرات وواردات ودیگر مجوزهای رسمی یا سناد را بگیرد و حسب مورد کلیه تشریفات گمرکی برا ی صدور و ورود کالاو در صورت لزوم برای عبور آن را از طریق کشور دیگر را انجام دهد.

 الف۳- قراردادهای حمل و بیمه

(۲)–     قرارداد بیمه وظیفه ای ندارد

الف ۴- تحویل

فروشنده باید کالا را در اختیار خریدار یا شخص دیگری معرفی شده توسط او روی وسیله نقلیه بدون تخلیه درمقصد تعیین شده درتاریخ یا ظرف مهلت توافق شده برای تحوبل، قرار دهد.

 ب- وظایف خریدار

ب۱- پرداخت قیمت

خریدار باید قیمت کالا راطبق قرارداد فروش بپردازد.

 ب۲- پروانه ها، مجوزها و تشریفات

خریدار باید بنا به تقاضا، مسئولیت و هزینه فروشنده، حسب مورد در گرفتن گواهی و رود یا دیگر مجوزهای رسمی لازم برای واردات کالا به فروشنده کمک کند.

 ب۳- قراردادهای حمل و بیمه

(۶)  قرارداد حمل وظیفه ای ندارد

 (۲)- قرارداد بیمه وظیفه ای ندارد(درقبال فروشنده).

 ب ۴- تحویل گرفتن خریدار باید موقعی که کالا طبق الف ۴ تحویل می شود، آن را تحویل بگیرد.

 الف ۵- انتقال مسئولیت(ریسک)

فروشنده باید با توجه به شرایط ب۵ کلیه مسئولیت های فقدان یاخسارت وارد به کالا ر اتا زمانی که کالا طبق الف۴ تحویل می شود،متقبل کند.

الف ۶- تقسیم هزینه ها

فروشنده باید با توجه به شرایط ب۶ هزینه های زیر را بپردازد:

علاوه بر هزییه های ناشی از بند الف۳(۱) کلیه هزینه های مربوط به کالا را تازمانی که طبق الف ۴ تحویل شود.

حسب مورد هزینه های انجام تشریفات گمرکی، همچنین کلیه عوارض، مالیاتها، و دیگر مخارج رسمی قابل پرداخت به هنگام صدور و ورود کالا و در صورت لزوم، عبورآن از طریق کشور دیگر قبل از تحویل کالا طبق الف ۴.

 الف ۷- اطلاع به خریدار

فروشنده باید به موقع خریدار را از ارسال کالا مطلع سازد همچنین هر گونه اطلاع دیگری راکه لازم است تا خریدار بتواند اقدامات ضروری معمول را در هنگام تحویل انجام دهد در اختیار او بگذارد.

 الف ۸- مدرک تحویل،سند حمل یا پیام الکتریکی معادل آن

فروشنده باید به هزینه خود، حواله تحویل و یا/ سند حمل متداول(مثلاً یک بارنامه قابل معامله، یک راه نامه دریایی غیر قابل معامله، یک سند آبراه داخلی، یک راه نامه هوایی، یک سند حمل راه آهن، یک سند حمل زمینی یا یک سند حمل مرکب) راکه ممکن است خریدار برای تحویل گرفتن کالا طبق الف ۴ وب ۴ لازم داشته باشد فراهم کند.

در صورتی که خریدار و فروشنده بر مکاتبه الکتریکی توافق کرده اند، سند مورد اشاره در پاراگراف پیشین را می‌توان با پیام مبادله داده های الکتریکی معادل آن(EDI)  جایگزین کرد.

 ب۵- انتقال مسئولیت(ریسک) خریدار با یدکلیه مسئولیت‌های فقدان یا خسارت وارد به کالا را از زمانی که کالا طبق الف ۴ تحویل می‌شود تقبل کند.

خریدارباید در صورت قصور در انجام وظایف خود طبق ب ۲ کلیه مسئولیت‌های اضافی فقدان یا خسارت وارده به کالا ناشی از قصور خود را تقبل کند

 در صورتی که خریدار در دادن اطلاع به فروشنده طبق ب ۷ قصور کند، باید کلیة مسئولیت‌های فقدان یا خسارت وارد بر کالا را از تاریخ توافق شده یا تاریخ انقصای مهلت توافق شده برای تحویل کالا تقبل کند.

البته مشروط بر آنکه کالا به طور مقتضی به قرارداد اختصاص یافته باشد یعنی اینکه مشخصاً کنار گذاشته شده یا به طریق دیگری به عنوان کالای موضوع قرارداد مشخص شده باشد.

 ب۶ تقسیم هزینه‌ها خریدار باید هزینه ها ی زبر را بپردازد کلیه هزینه های مربوط به کالا را از زمانی که کالا طبق الف ۴ تحویل شده است.کلیه هزینه اضافی در صورت قصور در انجام وظایف خود طبق ب ۲ یا قصور در دادن اطلاع به موقع طبق ب ۷، البته مشروط بر آنکه کالا به طور مقتضی به قرارداد اختصاص یافته باشد، یعنی اینکه مشخصا کنار گذاشته شده یا به طریق دیگری به عنوان کالای موضوع قرارداد مشخص شده باشد.

 ب ۷- اطلاع به فروشنده خریدار باید در مواردی که ملزم به تعیین زمان ظرف مهلت توافق شده و یا نقطه تحویل گرفتن در محل می باشد رابه موقع مطلع سازد.

 ب۸- مدرک تحویل،سند حمل یا پیام الکترونیکی معادل آنخریدار باید حواله تحویل یا سند حمل مناسب را طبق الف ۸ قبول کند.

 الف ۹ بازبینی، بسته بندی، علامت گذاریفروشنده باید هزینه آن دسته از عملیات بازبینی را( ازقبیل بازبینی کیفیت، اندازه گیری، توزین، شمارش) که برای تحویل کالاطبق بند الف۴ ضروری اند بپردازد.فروشنده باید به هزینه خود بسته بندی لازم را برای حمل کالا ا نجام دهد(مگر اینکه تحویل کالای موضوع قرارداد برای تجارت خاصی بدون بسته بندی متداول باشد)بسته بندی باید به نحومناسبی علامت گذاری شده باشد).

 الف ۱۰- سایر وظایف فروشنده باید کلیه هزینه ها ومخارج مربوط به اخذ اسناد یا پیمام ها ی الکترونیکی معادل آن را در بند ب ۱۰ آمده بپردازد و هزینه ها یی را که خریدار به هنگام کمک دراین مورد متقبل شده است،به وی باز پرداخت نماید.

ب۹- بازرسی کالاخریدار باید هزینة بازرسی قبل از حمل را به جز در مواردی که به دستور مسئولین کشور صادره کننده اجباری باشد بپردازد.

 ب۱۰ سایر وظایف

خریدار باید بنا به تقاضا، مسئولیت وهزینه خود درگرفتن هر گونه اسناد یا پیام ها یی الکترونیکی معادل آن که در کشور ورود صادره یا مخابره می شود و فروشنده ممکن است برا ی آن کالا را دراختیار قرار دهد بدان نیاز داشته باشد به فروشنده کمک کند.

 

[ یکشنبه ٢٧ بهمن ۱۳۸٧ ] [ ۸:٥٢ ‎ق.ظ ] [ رحیم کریمی ]
درباره وبلاگ

در باره مطالب وبلاگ : اکثر مقالات این وبلاگ از مطالب جمع آوری شده سایرسایتهای مرتبط جهت دسترسی آسان رشته های مدیریت می باشد و قبلاَ از نویسندگانی که مقالاتشان در این بلاگ قرار گرفته پوزش می طلبم و خواهشمندم در صورت امکان مشخصاتشان را جهت درج در ذیل مقاله خودشان برایم ارسال نمایند تواناییهای من: 1.مطالعات و بررسی بازار 2.محاسبه ‌وتدوین‌سیاست‌قیمت‌گذاری 3.برنامه ریزی فروش 4.تهیه بودجه عملیاتی 5.تهیه برنامه استراتژیک 6.طراحی سیستم اطلاعاتی 7.تهیهOPCپروسه‌تولیدوبالانس‌خط
امکانات وب
اخبار اقتصادي اخبار سياسي اخبار ورزشي





Powered by WebGozar






پرشین تحلیل